#STAGELIFE. SUMI: “Je moet de juiste balans vinden tussen spanning en onverschilligheid”

#STAGELIFE. SUMI:
Foto J. Jeursen

Het concertleven trekt zich zoetjesaan weer op gang, met babystapjes, maar het zal nog een hele poos duren eer alles weer in zijn oude plooi valt. Metro heeft heimwee naar betere tijden en polst daarom elke week bij een andere artiest naar zijn/haar meest memorabele live-ervaringen – zowel voor als op de planken. Deze week is het woord aan SUMI, een nieuwbakken Gentse band à la Dans Dans, die met zijn instrumentale, zomerse vibes een zonnestraaltje prikt doorheen het herfstige wolkendek. Hun debuutplaat verscheen op 1 mei.

Wat is het beste liveconcert dat jullie ooit gezien hebben?

“Een optreden van Wayne Shorter en Herbie Hancock. De spanning die wordt opgebouwd wanneer er schijnbaar niet veel gebeurt, trekt ons geweldig aan. Het is ook waanzinnig hoe ze telkens in het moment blijven en ermee aan de slag gaan.”

Wat is het minste concert dat jullie ooit gespeeld hebben?

“We hebben eens een last minute concert gespeeld waar zo goed als geen volk aanwezig was. Het was op zich fijn, maar SUMI wordt graag door het publiek geïnspireerd om de subtiele spanningsbogen te creëren.”

Wat is jullie meest bizarre herinnering aan een muziekoptreden?

“Elias en Cyriel (drummer en gitarist van SUMI) hebben ongeveer tien jaar geleden eens een concert gespeeld. Ze waren zich zodanig hard aan het smijten dat de organisator bang was voor geluidsoverlast. Hij trok de stekker uit, waarop alle aanwezigen uit hun dak gingen en de hele boel pas echt ontplofte. Intens momentje.”

Wat zijn voor jullie de hoofdingrediënten van ‘het ideale concert’?

“De juiste balans vinden tussen spanning en onverschilligheid, zowel bij het publiek als op het podium. Wanneer dat fragiele evenwicht juist goed zit, gebeuren de gekste en meest memorabele dingen. Dat en niet te lang moeten aanschuiven voor een drankje.”