“Vele honderdjarigen zijn in feite pensioenfraudeurs”

Foto R.V.

Op het eerste zicht hebben Sardinië en het Japanse eiland Okinawa weinig gemeen, maar toch behoren ze beiden tot de zogenoemde ‘blue zones’. Dat is de term voor regio’s waar relatief veel mensen de honderd halen. Maar is dat wel zo?

Deze ‘blauwe zones’ zijn al langer onderwerp van tal van discussie. We willen immers graag weten wat ervoor zorgt dat er zoveel mensen in deze regio’s zo oud worden. Maar er is iets geks aan de hand met deze gebieden: er wonen weliswaar heel veel ‘supercentenarians‘’ oftewel mensen die ouder worden dan 110, maar de gemiddelde levensverwachting is relatief laag, blijkt uit een nieuwe studie. Dat is toch enigszins verrassend te noemen.

Het zette de onderzoekers ook aan het denken. De regio’s met de vele 110-plussers hadden verder geen enkel kenmerk van een gezonde ouder wordende bevolking. Er was geen bijzonder goede gezondheidszorg, geen grote gezonde populatie van tachtigjarigen, geen bijzonder gezond dieet en geen hoge kwaliteit van leven. Sterker nog, in de gebieden is sprake van een lage geletterdheid, hoge criminaliteitscijfers en slechte zorg. Er moet dus iets mis zijn met de data. De onderzoekers vermoeden dat het deels gaat om foutieve rapportages, maar voor een groter deel om pensioenfraude. Daarbij nemen mensen iemand anders identiteit aan om hun pensioen te ontvangen.

Jeanna Calment

Het is niet de eerste keer dat de ‘blue zones’ onder vuur komen te liggen. In 2010 bleek al uit onderzoek naar Japanse demografische gegevens dat er 238.000 van de zogezegde 100-plussers vermist of dood waren. Er waren er slechts iets meer dan 40.000 met een bestaand adres, schreef de BBC destijds. Autoriteiten konden melden dat veel van de veronderstelde honderdjarigen dood waren of het land hadden verlaten na de Tweede Wereldoorlog.

Een ander onderzoek eerder dit jaar toonde aan dat de oudste vrouw ter wereld, de Franse Jeanne Calment, niet 122 jaar oud is geworden, maar slechts 99 jaar. Het betrof namelijk haar dochter, die haar identiteit claimde voor het pensioen. In dit geval was het extra opmerkelijk, omdat Calment al langere tijd gevolgd werd en haar leeftijd goed werd bijgehouden.