MOVIES. ‘Roma’: “In het echte leven is er ook geen scenario”

MOVIES. 'Roma':
Foto Netflix

Het jaar zit er bijna op, maar de stroom aan knappe films nog lang niet. Met ‘Roma’ brengt Alfonso Cuarón, de regisseur van ‘Gravity’ (goed voor zeven Oscars), zijn jeugdherinneringen tot leven en brengt hij hulde aan de vrouwen in zijn leven: zijn moeder en zijn oppas. Het resultaat is een aangrijpend portret van Mexico in de seventies, waar kleine en grote verhalen door elkaar lopen. Metro sprak met de hoofdrolspeelsters tijdens het Festival van Venetië, waar de film zoals verwacht aan de haal ging met de Gouden Leeuw.

Marina de Tavira, jij bent professioneel actrice en speelt Sofia, de bazin van Cleo. Yalitza Aparicio, de rol van Cleo is jouw eerste filmervaring.

Yalitza Aparicio: “Ja, ik wist niet eens wie Alfonso Cuarón was! Ik had geen enkele van zijn films gezien. Maar dat vond hij geen probleem. Hij had het zelfs liever zo, zodat zijn werk me niet kon beïnvloeden.”

De opnames waren vrij ongebruikelijk. Alles is in chronologische volgorde gedraaid en jullie kregen op voorhand geen scenario. Jullie hebben elke scène dus al spelend ontdekt. Hoe was dat?



Marina de Tavira: “Een groot cadeau, want we werden dag na dag geconfronteerd met wat de personages meemaakten. Acteur zijn betekent voor mij in het moment leven. Dat was nog nooit zo waar als met deze film.”

Yaliza: “We ontdekten beetje bij beetje wat er gebeurde, alsof het onze eigen levens waren. In het echte leven bestaat er ook geen scenario. In het begin dacht ik dat dat normaal was, omdat ik nog nooit een film gemaakt had. Maar blijkbaar doet niet iedereen het zo.” (lacht)

Hoe is het om echte mensen te spelen?

Yalitza: “Geweldig en beangstigend tegelijk. Het is zo’n belangrijk personage voor Alfonso dat ik dacht dat ik nooit aan zijn verwachtingen zou kunnen voldoen. Maar toen ik haar ontmoet heb, was ik meteen gerustgesteld. We lijken op elkaar. Ze zei me dat ik haar doe denken aan haar jeugd. Dat gevoel heb ik bijgehouden en ik heb de rol gespeeld alsof het mijn eigen leven was.”

Een echt persoon spelen is beangstigend

Marina: “Ik heb echt geprobeerd daar niet aan te denken. Hij heeft er even met ons over gepraat bij de start van de opnames. Maar toen zei hij dat we dat allemaal moesten vergeten en vertrouwen hebben in het feit dat hij ons gekozen had. Dat is precies wat ik gedaan heb.”

De film is geïnspireerd op de jeugd van Alfonso Cuarón, maar hebben jullie er ook elementen van jullie eigen levens in ontdekt?

Yalitza: “De film gaat over vrouwen die de handen in elkaar slaan om hun gezin te beschermen. Ik heb het zelf meegemaakt. Mijn moeder heeft me samen met haar zus grootgebracht. En wij deden hetzelfde voor onze kleinere broers en zussen.”

Marina: “Deze film heeft veel herinneringen naar boven gebracht, aan de relatie met mijn moeder, de scheiding… Het gaat ook over fantastische vrouwen die hun gemeenschap en soms zelfs hun kinderen achterlaten om in een ander gezin te gaan leven en vreemde kinderen groot te brengen alsof het die van hen zijn. Daar heb je heel veel empathie en moed voor nodig.”

Wat was de moeilijkste scène?

Yalitza: “Die in zee. Het was makkelijk om ja te zeggen, maar toen ik die golven zag was ik bang. In de andere scènes zei niemand me wat er ging gebeuren. Dat ontdekte ik pas op het moment zelf.”

Marina: “Voor mij was het de scène waarin mijn personage haar kinderen moet zeggen dat hun papa niet thuiskomt voor Kerstmis. Een heel lange scène. Ik moest tegelijk rekening houden met de tijd die Alfonso nodig had om ze te draaien, omgaan met de reacties van de kinderen én mijn tekst opzeggen. We hebben er twee dagen op gezwoegd!”

Hoe kijken Mexicanen naar het internationale succes van hun landgenoten Alfonso Cuarón, Guillermo Del Toro en Alejandro González Iñárritu?

Marina: “We zijn allemaal heel trots. Ik herinner me nog de Mexicaanse avant-premières van hun debuutfilms: ‘Solo con tu pareja’ (Cuarón, 1991), ‘Amores Perros’ (Iñárritu, 2000) en ‘Cronos’ (Guillermo del Toro, 1993). Ik studeerde nog, en dat waren belangrijke gebeurtenissen in de Mexicaanse filmgeschiedenis. Iedereen wist toen al dat die drie het ver zouden schoppen. We kijken er echt naar uit om ‘Roma’ te tonen aan het Mexicaanse publiek. Ik hoop dat ze voelen dat het een liefdesverklaring is van Alfonso aan zijn land, zijn stad en aan de mensen die in Mexico vaak onzichtbaar blijven.”

Elli Mastorou / @cafesoluble

‘Roma’ kwam woensdag 12 december uit in cinema Palace in Brussel en eind december in Leuven, Antwerpen, Brugge, Gent, Kortrijk en Bornem. Op Netflix is hij vanaf morgen te zien.