Prostituees lijden onder gebrek aan inkomsten door corona: “Het zijn sociale drama’s, spaargeld is op”

prostituees
Belga / K. Van Accom

De Antwerpse prostituees kreunen onder de coronacrisis. Dat schrijft Gazet Van Antwerpen. Klanten blijven weg, het spaargeld is op en de vrouwen hebben geen enkel sociaal vangnet. De situatie is nog schrijnender dan tijdens de eerste lockdown.

Het Schipperskwartier in Antwerpen, ook bekend als de rosse buurt, kent vandaag heel wat minder passage. Door de tweede golf laait de angst voor het coronavirus weer op, en blijven klanten weg. Zelfs de meest bezochte prostituees hebben met wat geluk slechts drie klanten per dag. Enkel vaste klanten komen nog. “Vroeger hadden we al eens een slechte dag. Vandaag is elke dag slecht”, zegt Rushi, een ervaren prostituee met Roemeense roots.

Volgens Violett, een hulporganisatie voor sekswerkers, hakt het huidige gebrek aan klanten er harder in dan tijdens de eerste lockdown. Het spaarpotje van veel vrouwen is intussen immers volledig leeg. “De kosten lopen door, en met de aankoop van mondmaskers en handgels zijn er veel extra kosten gemaakt”, zegt Asma Chemkhi, manager van 63 Antwerpse peeskamers.

Geen sociaal vangnet

Wendy Gabriëls van Violett waarschuwt dat de basisbehoeften van veel dames in het gedrang komen. “Ze maken schulden. De situatie van veel sekswerkers is op dit moment precair, we zien hier sociale drama’s”, aldus Gabriëls aan VRT NWS. Groot probleem is dat er in België nog steeds geen sociaal vangnet voor prostituees bestaat. Sekswerkers hebben immers geen wettelijk statuut en rechten als werknemer. “Als de zaken slecht gaan zoals nu, kunnen ze op geen enkele vorm van vervangingsinkomen of sociale bescherming rekenen”, zegt Klaus Vanhoutte van hulporganisatie Payoke.

Met mondmaskers, koortsthermometers, continu draaiend wasmachines en een grondige poetshygiëne proberen de prostituees hun job zo coronaveilig te houden. Volgens Asma is er nog geen enkele vrouw positief getest. Maar door het gebrek aan klanten moeten sommige vrouwen noodgedwongen op zoek naar een vaak minder veilig alternatief. “Veel meisjes gaan online, ontvangen thuis, of erger: beginnen drugs te dealen”, zegt Klaus Vanhoutte.

Weinig andere jobs

Ook Violett merkt dat vrouwen op verschillende manieren proberen om uit de penarie te komen. “Ons sociaal team krijgt veel vragen van sekswerkers op zoek naar hulp”, zegt Gabriëls. “We proberen hen te begeleiden en om te scholen, maar dat is niet eenvoudig. Een enkeling vindt een andere baan, bijvoorbeeld als poetshulp. Maar dat zijn de gelukkigen, want de jobs liggen niet voor het rapen. De algemene economische omstandigheden maken een heroriëntering voor sekswerkers erg lastig.”

“Deze coronacrisis bewijst nog maar eens dat sekswerkers in ons land meer dan ooit een statuut moeten krijgen”, besluit Vanhoutte.