Jeugdbewegingen maken zich op voor moeilijk zomerkamp

Foto Chiro Dilbeek

Aftellen naar het zomerkamp: voor vele kinderen, jongeren en leiders kan het sinds enkele weken weer. De jeugdbewegingen mogen erop uit, mits – hoe kan het ook anders – enkele strikte veiligheidsmaatregelen. Al snel maakte de euforie plaats voor een reeks serieuze Skypevergaderingen. “Dat bubbelgedoe, het is me wat.”

Ook via berichtjes kunnen de verschillende hoofdleiders hun enthousiasme over het goedgekeurde zomerkamp niet onder stoelen of banken steken. Net als hun leden snakken de vrijwilligers vooral dit jaar naar het jeugdbewegingsonderonsje. Van de vertellende tongen rollen de woorden ‘normaal gezien’. Door de onverwachte en ongewenste gast ‘corona’ zal het kamp er namelijk allesbehalve normaal uitzien.

Tradities in een coronajasje

“Veel jeugdbewegingen dachten nochtans dat een kamp dat zou doorgaan, ook een gewoon kamp zou zijn”, zegt Margo Otike, hoofdleidster van de Dilbeekse Chiro Iris. Maar ook de zomerkampen moeten zich organiseren in zogenaamde contactbubbels. De grens? Vijftig personen. “Dat zagen we niet aankomen. Het kamp wekt een groepsgevoel op: alle leeftijdsgroepen praten, eten en spelen met elkaar.” Met ongeveer 200 kinderen en verantwoordelijken is dat voor Chiro Iris nu onmogelijk. “De jongens en meisjes gaan bij ons sowieso apart op kamp. Dat we ons nu nog verder moeten opsplitsen, is heel jammer. Uiteraard wordt het nog steeds leuk, maar het eenheidsgevoel zal minder leven.”

Bizarre tijden vragen om creatieve oplossingen, dachten de Scouts van Hove. Omdat ook zij niet aan het bubbelsysteem ontsnappen, met meer dan 250 leden, leiders en koks, willen ze het groepsgevoel op een andere manier versterken. “Ons idee is om een krantje te maken waarin elke groep een stukje schrijft”, vertelt groepsleider Sebastian Van Thienen. “Zo blijft iedereen toch wat op de hoogte van elkaars belevenissen.”

Kampvuur?

Ook voor andere tradities is het nog even afwachten, wikken en wegen. “Het kampvuur is altijd een fantastische afsluiter”, aldus groepsleiding Iris Vandepopuliere en Emma Redee van KSA Sint-Maarten Loppem. Hun honderdtal leden en leiders zal dit jaar op afstand moeten genieten van de laatste kampavond. Zo’n gezamenlijk kampvuur lijkt bij een vereniging van meer dan 300 personen als FOS Open Scouting De Wouw in Gentbrugge al helemaal uitgesloten. Maar of die gezellige vuurtjes dit jaar doorgaan, zal niet enkel afhangen van de coronamaatregelen. “We moeten ook afwachten wat de gevolgen zijn van de droogte deze zomer”, vult hoofdleider Sander Haegeman aan.

Puzzelen en blokken

Dat brainstormen naar alternatieven is bij velen nog volop aan de gang. De jeugdbewegingen willen eerst de puntjes op de ‘i’ zetten om zo goed mogelijk te communiceren naar de ouders toe. Een hele klus, want veel leiders hebben examens én een normale vergadering was de afgelopen weken geen optie. «We hebben er al heel wat online vergaderingen opzitten», vertellen Iris en Emma. “Het is niet makkelijk, zo in het midden van de blok, maar we doen ons best.” Ook Margo ondervindt moeilijkheden. “Begrijp me niet verkeerd: we doen het graag en zijn zo blij dat we op kamp mogen. Maar ik denk dat de overheid de praktische organisatie een beetje onderschat.”

Op de valreep zoeken de groepen naar oplossingen. Buitenlandse kampen gaan niet door en enkele Waalse gemeenten ontvangen liever geen jeugdbewegingen. Zelfs als de kampplaats vastligt, duiken er vraagtekens op over de verdeling van het terrein en materiaal. Door een tekort aan ruimte voor alle bubbels moest KSA Sint-Maarten Loppem extra tenten huren. “Nu zullen ook jongere groepen in tenten slapen. Best spannend, dus.” Bij de Scouts van Hove krijgen de allerkleinsten een thuiskamp: een speelweek op het thuisfront. “Aangezien een groot deel van het scoutsjaar is weggevallen, kennen de jongsten de groep nog niet goed genoeg om een hele week op kamp te gaan”, legt Sebastian uit. “Zo moeten we het terrein slechts verdelen over vijf bubbels.”

Mentaal welzijn

De wervelwind aan maatregelen weegt volgens Sander ook op het mentaal welzijn van de leiding. Margo beaamt dat: “Deze zomer kan het weleens moeilijker worden om iedereen te motiveren.” Ondanks hun bezorgdheden willen de leidinggroepen alles op alles zetten om het kamp voor de leden zo normaal mogelijk te maken. “We hopen op een fantastisch en onvergetelijk kamp”, zeggen Iris en Emma. “Na de lange activiteitenstop kijkt iedereen er enorm naar uit.”