Britse vrouw geeft feestje voor haar borsten

borsten
Facebook / Mama R Journey of Healing & Hope

Een Britse vrouw heeft een feestje gegeven voor haar borsten. Dat deed ze omdat het paar verwijderd zou worden na een maandenlange strijd tegen borstkanker.

De 43-jarige Lynsey Ritchie werd in juni gediagnosticeerd met een zware, moeilijk behandelbare vorm van borstkanker. In moeilijke tijden houdt ze zich echter met een gezonde dosis humor staande. Naast het feestje voor haar borsten, heeft ze ook een amusante en hoopvolle Facebook-pagina ‘Mama R Journey of Healing & Hope‘.

‘Thanks for the mammaries’

Na 15 dosissen chemo besloot Lynsey, die er een gezond levensstijl op nahield en heel weinig risico had op borstkanker, op 20 december haar borsten te laten verwijderen. Haar artsen stonden er eerst niet allemaal voor te springen, maar voor Lynsey was het de meest positieve manier om te kunnen omgaan met de kans op remissie. Enkele dagen voor de dubbele massectomie organiseerde ze een feestje met vrienden en familie om haar borsten te bedanken en het einde van haar chemotherapie te vieren. Ze bestelde een ‘borstentaart’ waarop ‘Thanks for the mammaries’ (een grapje op de leuze ‘thanks for the memories’, bedankt voor de herinneringen) stond geschreven. Ze wilde haar borsten onder meer bedanken voor het borstvoeden van haar vier kinderen en andere premature baby’s door haar donaties aan de borstmelkbank.

borsten
Facebook / Mama R Journey of Healing & Hope

Wake-up call

Lerares Lynsey ging op de dag van haar operatie naar het ziekenhuis in een gepaste trui: een kersttrui waarop een elfenpak met blote borsten versierd met kerstballen stond. In Daily Record vertelt ze dat ze gelooft dat ze borstkanker kreeg voor een reden: om haar familie samen te brengen. Haar man, een soldaat, mocht dankzij haar ziekte meer tijd met haar doorbrengen. Ook haar vader werd zeven maanden eerder al gediagnosticeerd met prostaatkanker. Ze ziet de borstkanker als een soort van wake up-call om het rustiger aan te doen en te appreciëren wat ze heeft, maar tegelijk relativeert ze: “je bent kapot als je de diagnose krijgt. Je denkt dat het een doodvonnis is. Maar we moeten beginnen met het behandelen van kanker zoals epilepsie en diabetes. Ja, mensen sterven, maar veel meer overleven het.” Linsey, die ook aangeeft dat ze het niet erg vond kaal te worden omdat ze dan minder met haar haar moet bezig zijn, benadert de ziekte met de glimlach op het gezicht.

Volgende maand begint Lynsey met radiotherapie.