Wouter Beke: eindelijk minister, vroeger dan gepland

Vroeger dan enkele maanden geleden werd verwacht, mag Wouter Beke zich voortaan minister noemen. Hij volgt Kris Peeters op als minister in de regering van lopende zaken. Hoewel hij nog altijd maar 44 jaar is, heeft Beke al een lang parcours achter de rug. Zijn eerste stappen in de politiek zette hij in 2001, toen hij voor het eerst verkozen werd in de gemeenteraad van Leopoldsburg. Enkele jaren later schopte hij het tot schepen en sinds 2013 mag hij zich burgemeester van de Limburgse provincie noemen.
Nationaal kwam hij sinds 2003 in beeld, tijdens de paarse jaren, toen CD&V op de oppositiebanken was belang. Hij werd ondervoorzitter van de partij en senator, maar trad vooral op de voorgrond als de huisideoloog van de christendemocraten. Daarin nam hij onder meer de ethische hervormingen van de paars(-groen)e regeringen onder vuur.
Enkele jaren later werd Beke tweemaal interimvoorzitter: in 2008 als opvolger van Etienne Schouppe en in 2010 als opvolger van Thyssen. Dat jaar stelde hij zich ook effectief kandidaat voor het voorzitterschap. Hij kreeg bijna 99 procent van de stemmen. Hetzelfde kunstje herhaalde hij in 2013 én in 2016. Bij de voorzittersverkiezingen van eind dit jaar zal hij naar alle waarschijnlijkheid geen kandidaat zijn.
Dat laatste heeft te maken met de slechte verkiezingen van 26 mei, waarbij de partij een pak zetels kwijtspeelde. Het resultaat was een grote teleurstelling voor Beke zelf, die aangaf dat hij de partij liever op 20 procent had achtergelaten. Zelf haalde Beke nog 46.940 voorkeurstemmen op de Limburgse Kamerlijst, maar zijn partij speelde wel een Kamerzetel kwijt in die provincie.
Bij eerdere verkiezingen was CD&V er telkens in geslaagd het marktleiderschap op lokaal niveau in handen te houden en bij de federale en Vlaamse verkiezingen overeind te blijven. Dat laatste was bijvoorbeeld het geval in 2014, na de regering-Di Rupo waar CD&V deel van uitmaakte. Beke had toen zelf onderhandeld over de zesde staatshervorming – bekend als het Vlinderakkoord – met daarin de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde.
De forse achteruitgang bij de laatste verkiezingen kwam als een verrassing, al gaven peilingen kort voor de stembusslag wel aan dat de partij niet op haar lauweren mocht rusten. Over Beke werd gefluisterd dat hij wellicht zelf voor het eerst zijn kans zou wagen in een volgende regering. Wanneer die er komt, is koffiedik kijken. Beke zelf wordt nu alvast minister, vroeger dan hij zelf had gedacht.

bron: Belga