Sean Baker: "Ik heb de actrice die de moeder speelt gevonden via Instagram"

Sean Baker:
Foto Le Pacte

Verhalen over mensen uit de rand van de samenleving, verteld met een heel klein budget. Daar heeft de 46-jarige Amerikaanse cineast Sean Baker zich de voorbije 18 jaar in gespecialiseerd. ‘The Florida Project’, zijn zesde langspeelfilm, is geen uitzondering, al noemt hij dit verrassend opgewekte verhaal over een alleenstaande moeder die met haar jonge dochtertje op de rand van de dakloosheid schommelt toch zijn grootste productie tot nu toe. Kostprijs: 1,7 miljoen euro, half zo duur als pakweg een film van ‘F.C. De Kampioenen’.

Sean Baker: “Je merkt meteen het verschil als je met meer geld werkt, en dat is niet noodzakelijk een positieve zaak. Iedereen die geld investeert in je film wil dat natuurlijk heel graag terugverdienen, met een mooie bonus. Toen we op zoek gingen naar een actrice voor de rol van de moeder wilden die investeerders absoluut een Hollywoodactrice. Maar elke keer als ze met de naam van zo’n ster kwamen aanzetten, geloofden mijn scenarist Chris Bergoch en ik geen snars meer van onze film. En als wij de film niet konden geloven, zou het publiek dat ook niet doen. Uiteindelijk heb ik Bria Vinaite, die de moeder speelt, gevonden via Instagram. Iemand had haar foto doorgestuurd en ze intrigeerde me. Ze straalde de jeugdige energie uit die haar personage nodig had. Dus hebben we haar uitgenodigd en het klikte meteen, met ons en met de kinderen. Ze was totaal onervaren als actrice en het heeft nog wel wat werk gevergd om haar op niveau te krijgen. Maar ze was ideaal voor de rol. Ik ben ongelooflijk trots op wat ze bereikt heeft.”

Je had deze film nooit kunnen maken zonder die fantastische kindacteurs. Zorgde dat niet voor enorm veel stress? Het moet niet gemakkelijk geweest zijn om ze te vinden.



“We lopen al lang rond met het idee voor ‘The Florida Project’, maar het lukte ons niet om het nodige geld te vinden. Uit pure frustratie hebben we dan maar met de gsm ‘Tangerine’ gemaakt, onze vorige film. Achteraf bekeken was dat de juiste keuze. Als we deze film drie jaar geleden hadden gemaakt, dan hadden we onze jonge hoofdactrice Brooklynn Prince nooit gevonden. Die was namelijk amper een jaar oud op dat moment. (lacht) En ik kan me ‘The Florida Project’ niet voorstellen zonder Brooklynn.”

Is ‘The Florida Project’ gegroeid uit de personages of bij de eigenaardige locatie?

“Uit de locatie, de situatie die je vindt in Florida, in steden als Orlando en Kissimmee. In de meeste films die we maken, wordt de locatie op de duur een van de personages. In ‘Tangerine’ had je ook al de snackbar Donut Time, in ‘Starlet’ was het San Fernando Valley. Vaak raak ik zo gehecht aan een specifieke locatie dat heel de film erdoor beïnvloed wordt. The Magic Castle, het motel waar de personages in ‘The Florida Project’ wonen, was perfect. Toen ik het nieuws kreeg dat mijn producent de toestemming had gekregen om daar te draaien, sprong ik echt een gat in de lucht. De kans dat het zou mislukken, was namelijk groot. Veel van die motels kampen met grote problemen zoals drugs, prostitutie en bendegeweld, en ze blijven liever uit de aandacht.”

Een stukje van de film speelt zich af in Disney World. Hoe lang hebben jullie moeten aandringen voor dat mocht?

“Euh… (lacht) Dat hebben we stiekem gefilmd met de iPhone. We hebben heel lang nagedacht of het beter zou zijn om die scène ergens anders te draaien en te doen alsof het Disney World is. Maar ik vind realisme te belangrijk, en dus heb ik aan een advocaat gevraagd hoe ver we mochten gaan. Eenmaal duidelijk werd dat we geen rechten schonden, hebben we het toch gedaan.”

Heb je nooit overwogen om Disney-songs te gebruiken als thema in plaats van ‘Celebration’ van Kool & The Gang?

“Ik wist dat ik de rechten op de Disneysongs nooit zou kunnen krijgen of betalen. Maar ‘Celebration’ leek me een goed alternatief, want er is een stadje dat zo heet en dat begin jaren 90 gesticht werd door Disney. Het idee voor de orkestversie van de song aan het einde van de film komt trouwens ook van Chris, mijn scenarist. Onze samenwerking gaat per definitie veel verder dan enkel het papier. Hij is betrokken bij elke fase van de film.”

Je films spelen zich vaak af in de marge van de maatschappij. Vind je daar de mooiste verhalen?

“Het is vooral omdat die mensen zo zelden aan bod komen in films, zeker in Amerika. Ik heb nooit goed begrepen waarom de Amerikaanse filmindustrie zo bekrompen is. Het komt volgens mij omdat er zo weinig diversiteit is achter de camera, op alle mogelijke vlakken. Ik wil de verhalen horen van de mensen die ondervertegenwoordigd zijn. Dat is puur egoïstische reflex, hoor. Ik wil gewoon meer weten over de wereld waarin ik leef. Ik vind een film als ‘The Florida Project’ heel educatief. En het is een uitgelezen manier om mijn sociale netwerk uit te breiden. Ik word altijd heel goeie vrienden met de mensen uit de plaatsen waar we draaien. Door films te maken, trek ik mijn wereld open.”

Ruben Nollet

RECENSIEOVERZICHT
The Florida Project