Pendelaar Audrey Leboutte: “Ik kan met zoveel passie over voeding praten dat je spontaan zin krijgt om te eten”

Elke week grijpt Metro een pendelaar bij de kraag voor een kort gesprek. Achter elke anonieme reiziger schuilt immers een verrassende persoonlijkheid. Deze week is het de beurt aan Audrey Leboutte, een 29-jarige artistiek coördinator. 



ZICHT
Afgaande op mijn lichtbruine huid denken mensen dat ik van overal en nergens kom door mijn gemengde afkomst. Dat blijkt steeds weer als ik op reis ben. Hoewel ik Congolese roots heb, dachten ze in Colombia, Jamaica en Ethiopië dat ik inheems was. In Portugal werd ik dan weer aangesproken in het Portugees omdat ze ervan uitgingen dat ik van Brazilië kom. Dat vind ik best aangenaam omdat het mij de kans geeft om sneller contact te leggen met lokale inwoners.

GEHOOR
Ik ben fan van organische muziek die je lichaam rechtsreeks aanspreekt, waardoor je spontaan begint te dansen. Mijn lievelingsgroep is Fat Freddy’s Drop, een zevenkoppige band die een geniale mix brengt van ska, funk, dub, reggae, soul, jazz, r&b en techno. Ik ben zelfs eens in volle rush naar het noorden van Frankrijk vertrokken om ze live bezig te zien. Elke keer opnieuw zuigen ze het publiek een heel ander universum in.

SMAAK
Het schijnt dat ik met zo veel passie over voeding kan praten dat je spontaan zin krijgt om te eten. Zelf hou van ik sterke smaken zoals citroen, gember en kaneel. Mijn lievelingsrestaurant is Tapatat in Elsene. Het concept is eenvoudig: je kiest een zoete of normale aardappel en voegt dan bijvoorbeeld kip, chili con carne of kaas toe. Bovendien is het niet duur en bereidt de kokkin alles met veel liefde.

REUK
Volgens mij wordt er op onbewust niveau heel veel uitgewisseld tussen mensen via de lichaamsgeur. Toch proberen velen hun eigen geur te verdoezelen door veel parfum te dragen. Ik vind dat jammer, want zonder het te beseffen kunnen we iemands aanwezigheid net heel aangenaam vinden door zijn of haar lichaamsgeur. Het kan zelfs zorgen voor een bepaalde chemie tussen twee personen.

TAST
Twee jaar geleden ben ik bij Espace Catastrophe in Sint-Gillis begonnen met fixe trapeze. Dat is een vorm van circusdans waarbij je aan de baren hangt. Ik zwier dus niet door de lucht, maar beeld allerlei figuren uit. Die posities hebben vaak heel gekke namen. Soms klinkt de opdracht van de leerkracht zo: eerst ‘het Hangend Varken’, dan ‘de Griek’, vervolgens ‘de Zeemeermin’ en tenslotte ‘de Kikker’. Het klinkt als Chinees, maar wij weten perfect wat we moeten doen. (lacht)

ZESDE ZINTUIG
Ik heb een talent om middelen te bedenken die creatieve deelname van het publiek uitlokken tijdens tentoonstellingen. Daarom heb ik samen met vrienden Mangoo Pickle opgericht, een vzw die atmosferische expo’s organiseert in Brussel. De naam verwijst naar een vermenging van de exotische vrucht mango met de typisch Belgische bereiding van augurken in picklessaus. Het idee erachter bestaat erin om op een innovatieve manier dingen te combineren die je niet meteen samen ziet.

Tekst en foto Charlotte De Cort