Ambitieuze Peter Genyn wil ook in Tokio nog schitteren

Ambitieuze Peter Genyn wil ook in Tokio nog schitteren

Tweevoudig paralympisch kampioen Peter Genyn heeft in het Sportimonium in het Sport Vlaanderendomein in Hofstade de Trofee Victor Boin als beste paralympische atleet van 2016 in ontvangst genomen. “Het is een enorme eer deze trofee voor de beste paralympische atleet te mogen ontvangen”, sprak een gelukkige Genyn bij de uitreiking. Genyn behaalde in Rio goud op de 100 en 400 meter rolstoelsprint (klasse T51), telkens in een paralympisch record. Maar ook op de Paralympische Spelen in Tokio in 2020 wil hij er nog staan. “Ik ga zeker door tot Tokio 2020. Daar wil ik opnieuw met ambitie aan de start staan. Verder wil ik nog niet nadenken. Het klopt dat ik al 40 jaar ben en dat het misschien niet vanzelfsprekend is om dan nog vooruitgang te boeken. Maar je mag niet vergeten dat ik nog maar vier jaar train als rolstoelatleet. Je moet eerst een ongeluk krijgen, dan revalideren en pas nadien is het mogelijk om je voluit in een discipline te storten. Er is dus zeker nog progressie mogelijk.”

Voor Genyn is het na het Vlaams Sportjuweel de tweede grote bekroning voor zijn paralympisch jaar. “Ik merk intussen al dat ik bekender ben geworden bij de grote bevolking. Ik word uitgenodigd door lokale bedrijven en verenigingen om te komen spreken. Zelf vind ik dat een erg positieve ontwikkeling. De paralympische atleten krijgen immers niet alleen steeds meer bekendheid. Ze krijgen ook meer erkenning. En dat kan alleen maar aangemoedigd worden.”

Voor hij een succesvol rolstoelatleet werd, was Genyn jarenlang lid van het Belgisch rolstoelrugbyteam. Hij nam in die sport ook deel aan de Paralympische Spelen van Athene in 2004 (6e plaats) en Londen in 2012 (7e plaats). “Rio waren mijn eerste Spelen als individueel atleet en dat merkte ik toch wel. Als team beleef je winst en verlies in groep. Als individuele atleet komt alle druk op jouw schouders terecht. Je bent alleen verantwoordelijk voor je prestatie. Maar achteraf zijn de emoties ook des te groter.”
Genyn brak in 1993 zijn nek bij een duik in ondiep water. Vandaag heeft hij geen bewegingsmogelijkheden vanaf de borst tot de voeten en een beperkte hand- en armfunctie (tetraplegie).

bron: Belga