Ouders hebben wel degelijk een lievelingskind

Ouders die zeggen dat ze geen oogappel hebben, zijn leugenaars. Dat beweert de Amerikaanse socioloog Katherine Conger.

De wetenschapster van de University of California ondervroeg 384 gezinnen waarvan de kinderen minder dan vier jaar in leeftijd schelen. Bij de kroost werd gepeild hoe ze vonden dat ze door hun ouders behandeld werden. Daarnaast werden ook de ouders op de rooster gelegd.



Wie wordt voorgetrokken?

Wat blijkt? Eerstgeborenen voelen zich doorgaans het meest gewaardeerd. Dit komt waarschijnlijk omdat ze een hele tijd enig kind waren. Ook na de komst van de tweede spruit beleven de eerste kinderen de eerste momenten: de eerste stappen, de eerste woordjes, de eerste die goede punten haalt op school of de eerste die uitblinkt in een hobby. Bovendien hebben ouders bij hun tweede kindje al wat kunnen oefenen in het ouderschap, waardoor ze strenger durven zijn.

Omgekeerd hebben de jongste kinderen vaak het gevoel dat ze benadeeld worden. Ze geven aan dat hun oudere broer of zus af en toe voorgetrokken wordt en dat dit hun zelfvertrouwen aantast. Opvallend: ook al geven de ouders niet toe dat ze één favoriet kind hebben, 70% van de vaders en 74% van de moeders geeft wel toe dat ze één kind voortrekken.

Verrassing

Conger is naar eigen zeggen verrast door deze resultaten. “Op voorhand had ik verwacht dat de jongste kinderen het gevoel zouden hebben voorgetrokken te worden”, aldus Conger. “Maar uit onze studie blijkt dus dat het omgekeerde het geval is.”

Tot slot heeft het onderzoek ook aangetoond dat alle kinderen wel eens vermoeden dat ze benadeeld worden. “Iedereen heeft het gevoel dat hun broer of zus liever gezien is,” besluit Conger.

Foto Pexels