Rupert Grint: “Het was een surrealistische ervaring”

Voor vele fans zal Rupert Grint altijd Ron Weasley blijven, de beste vriend van Harry Potter. En ergens vindt hij dat zelf ook. Vijf jaar na de release van het laatste luik uit de franchise, zet de nu 27-jarige acteur zijn carrière verder in het onafhankelijke circuit. In ‘Moonwalkers’, een erg grappige retrokomedie die deels in België gedraaid is, speelt hij een waardeloze manager van een rockband die door de CIA verplicht wordt om samen met een groepje hippies een valse maanlanding te filmen. Metro sprak met Ron… sorry, Rupert, over zijn Brusselse avonturen.

‘Moonwalkers’ is een komedie die zich afspeelt in het Londen van de sixties en geregisseerd is door een Fransman (Antoine Bardou-Jacquet). Wat trok je zo aan in dit project?

Rupert Grint: “Ik vond het scenario te gek voor woorden! Ik had al gehoord van die complottheorie over de valse maanlanding (die stelt dat Armstrong nooit op de maan was, maar dat de beelden in een studio gedraaid werden door Stanley Kubrick, op vraag van de CIA, red.). Het leek me wel fun, een soort van surrealistische trip. De opnames waren ook echt leuk! Ik hou van de sixties. Het was een opwindende periode in de geschiedenis: de kleren, de muziek… Ik wou absoluut in die wereld duiken!”

Had je zelf graag in Londen gewoond tijdens de sixties?

“Absoluut! Londen was de place to be in die tijd. Iedereen was in een hippiefase, er was free love en er gebeurden continu allerlei gekke dingen. Die periode heeft me altijd al gefascineerd.”

De film is erg kleurrijk en psychedelisch. Verschilt het eindresultaat van het scenario?

“Ja, het is veel gewelddadiger dan ik dacht. Zoals die scène waarin een kerel beschoten wordt met een shotgun en zijn hoofd ontploft. Dat wist ik niet toen ik aan de opnames begon. (lacht) Met de special effects is het allemaal heel expliciet. Er zitten ook veel knipogen naar Kubrick in. Het scenario was al grappig op papier. Het ging alle kanten uit. Maar het vertolken en vorm zien krijgen op het scherm is nog iets anders.”

Over complottheorieën gesproken: sommige zijn heel bekend, zoals de valse maanlanding of 11 september. Maar er bestaan er ook heel wat over Harry Potter.

“Ja, ik ken er zo’n paar. De raarste die ik hoorde, is dat Ron eigenlijk Dumbledore is. Ron zou naar het verleden gereisd zijn en teruggekomen zijn als Dumbledore. Een interessant standpunt! (lacht) Ik vond het wel cool en ergens is het aannemelijk, ook al is het natuurlijk niet waar. Maar het is geweldig dat mensen theorieën verzinnen en delen. Dat bewijst dat ze die personages nog niet vergeten zijn.”

Je zegt dat je personage in ‘Moonwalkers’ gelijkenissen vertoont met Ron Weasley.

“Natuurlijk verschillen ze van elkaar, maar ik denk dat die gelijkenissen van mij komen: in de loop der jaren heb ik een paar karaktertrekjes van Ron overgenomen. Jonny is heel nerveus, heeft een razende energie en is een angsthaas, net als Ron.” (lacht)

Harry Potter zal altijd een deel van mij zijn

Veel mensen associëren jou onvermijdelijk met Ron. Is dat een voor- of nadeel voor je verdere carrière?

“Die films zullen altijd een deel van mij zijn. Ik denk dat ik me onmogelijk volledig kan losmaken van die rol. Het zal altijd iets zijn waarover mensen me aanspreken. Maar ik weet niet of dat een invloed heeft op mijn carrière. Wat ik wel weet, is dat ik zonder Harry Potter niet zou staan waar ik nu sta. Het zal wel een tweesnijdend mes zijn zeker?”

Misschien heb je daardoor wel bepaalde rollen aan je neus zien voorbijgaan?

“Haha! Dat weet ik niet. Ik kan er sowieso weinig aan doen, niet? Maar dat werkt ook in de andere richting. Ze hadden me nooit ‘Moonwalkers’ aangeboden als ik Harry Potter niet had gedaan. Ik mag dus niet klagen! Ik ben gewoon heel blij dat ik deel mocht uitmaken van dat avontuur. Het gaat trouwens verder als toneelstuk en met de nieuwe film ‘Fantastic Beasts and Where to Find Them’ (Belgische release op 16 november, red.).”

Ga je kijken?

“Ik heb de trailer van ‘Fantastic Beasts and Where to Find Them’ gezien en een reportage achter de coulissen van de set. Je zag de producer, de hele crew… Het voelt raar om daar niet meer bij te zijn. Het is een beetje surrealistisch om daar nu als buitenstaander naar te kijken. Die mensen hebben zo lang deel uitgemaakt van mijn leven. Maar ik kijk uit naar het toneelstuk en de film wordt heel cool. Het is een heel andere wereld dan die van Harry Potter. De cast is bovendien geweldig!»

Nog een laatste vraag over de opnames in België… Was je al eens in ons land geweest?

“Ja, geloof het of niet, maar ik ken België wel een beetje. Mijn ouders namen me vaak mee op vakantie naar Mol. Al herinner ik me daar niet veel meer van, ik was nog klein. En ik ben al een paar keer in Brussel geweest. Dat is echt een mooie stad, met heel lekker bier! Samen met Ron Perlman en Robert Sheehan ging ik tijdens de opnames vaak uit in het centrum. We zijn naar het Délirium café geweest, op de Grote Markt. En we hebben ook dat plassende mannetje gezien!”

Elli Mastorou

———————————————————————————————————————————————————–

Review: drie sterren

Elvis is niet dood. En 11 september werd georkestreerd door de Amerikaanse overheid. We kennen allemaal wel een of andere complottheorie. Voor zijn debuutfilm liet regisseur Antoine Bardou-Jacquet zich inspireren door een van de bekendste: Neil Armstrong zette nooit een voet op de maan en de beelden uit 1968 zijn gedraaid door Stanley Kubrick…

‘Moonwalkers’ opent met een geanimeerde generiek à la ‘Yellow Submarine’ en vertelt dan het verhaal van Jonny, een mislukt Londens impresario, en Tom Kidman, een trigger-happy CIA-agent, die van de CIA de opdracht krijgen de regisseur van ‘2001: A Space Odyssey’ te vinden. Door een misverstand geraken de twee verzeild in een surrealistische filmshoot, in een kasteel vol hippies en met de maffia op hun hielen.

Het verhaal klinkt wat bij de haren getrokken en de film is dat minstens evenveel! ‘Moonwalkers’ is een kleurrijk, psychedelisch avontuur vol bloed, plotwendingen en verwijzingen naar Kubrick. Bij momenten loopt het verhaal wat verloren in de mazen van een scenario dat alle kanten uitgaat, maar het resultaat is net gek genoeg om het te doen werken.

Kers op de taart: de film is een Belgische coproductie, waarin onze landgenoten Tom Audenaert (als hitsige goeroe) en Erika Sainte (als verleidelijke nimf) de ambiance van ‘Swinging London’ overgieten met een lekker Belgisch biersausje.

Foto's Mars Distribution
Foto’s Mars Distribution