Steeds meer gezinnen staan op straat

20130603 - BRUSSELS, BELGIUM: Illustration picture shows a for rent sign in Brussels, Monday 03 June 2013. BELGA PHOTO SISKA GREMMELPREZ

Elke week worden 80 tot 250 mensen uit hun huis gezet in Vlaanderen. Dat stelt Jana Verstraeten, onderzoekster aan de KU Leuven. «Het voorkomen van uithuiszettingen is een prioriteit», reageert Vlaams minister voor Wonen Liesbeth Homans (N-VA).

De oorzaak is volgens Verstraeten eenvoudig: wie weinig verdient houdt na het betalen van de huur te weinig over om menswaardig te kunnen leven Daarom stellen veel mensen die betaling vaak uit.



Het aantal mensen dat uit zijn huis gezet wordt, stijgt. Cijfers van de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) tonen aan dat het aantal opgestarte procedures om mensen uit het huis te zetten tussen 2008 en 2013 toenam van 10.780 tot 12.958. Negen procedures op tien leiden effectief tot een uithuiszetting. Op de sociale woonmarkt is het probleem minder groot, maar stijgt het aantal procedures tot uithuiszetting ook: van 896 in 2008 tot 1.539 in 2010.

Wooncrisis

Volgens het Netwerk Tegen Armoede is het toenemende aantal uithuiszettingen vooral een symptoom van de Vlaamse wooncrisis, «die al jaren woedt». Zo is er al langer een schaarste op de private huurmarkt en een acuut tekort aan sociale woningen, en stijgen de energieprijzen fors. «Dat doet steeds meer huurders de das om, waaronder ook meer gezinnen met kinderen.»

«Het voorkomen van uithuiszettingen op de huurmarkt is een prioriteit binnen mijn woonbeleid», stelt minister Homans (N-VA). Ze wijst er wel op dat de problematiek «zeker niet nieuw» is en dat de cijfers dateren van toen zij nog geen bevoegd minister was.

Volgens oppositiepartij s.pa zijn de uithuiszettingen perfect te vermijden. «Moedig verhuurders aan om zich aan te sluiten bij het huurgarantiefonds, of verplicht het desnoods», zegt Vlaams parlementslid Michèle Hostekint. «Dat fonds is opgericht om tussen te komen wanneer mensen hun huur niet meer kunnen betalen. Alleen heeft de minister geen enkele moeite gedaan om er enige bekendheid aan te geven.» Het fonds kent volgens Homans weinig succes omdat de procedures te complex zijn. Ze wil vooral preventief werken en zet daarom in op CAW-projecten, waarbij de de huisbaas onmiddellijk wordt gecontacteerd bij problemen en de huurder onmiddellijk wordt bijgestaan.