Uit studie blijkt dat stoffen in alligatorbloed als antibiotica kunnen werken

Stoffen in het bloed van alligators zijn mogelijk geschikt als antibiotica melden Amerikaanse onderzoekers van de Amerikaanse George Mason Universiteit in het wetenschappelijk tijdschrift PLOS One.

De alligator is een snel en solitair dier, en strijdt vaak om zijn grondgebied tegen andere alligators. Dit leidt vaak tot ernstige verwondingen. Ondanks dat hun omgeving gevuld is met bacteriën, wat de kans op infecties verhoogt, helen de wonden snel en gemakkelijk. Dat hebben ze te danken aan hun geweldige immuunsysteem. Het is daarom dat onderzoekers geloven dat dit onze volgende belangrijke medische doorbraak is. In het bloedplasma van krokodillen zitten tientallen zogenoemde antibacteriële peptiden. Deze afweerstoffen zijn kunstmatig na te maken en kunnen bacterieën doden die ziektes veroorzaken bij mensen, zoals ontstekingen en huidinfecties.



Het lukte de Amerikaanse wetenschappers om 45 antibacteriële peptiden te isoleren in bloed dat was afgetapt bij alligators. Acht van deze stoffen gebruikten ze om een synthetische versie van te maken, zodat ze de antimicrobiële eigenschappen van de peptiden uitgebreid konden testen in hun laboratorium. Vervolgens slaagden de onderzoekers er uiteindelijk in om verschillende bacteriën te doden met de ‘alligator-antibiotica’. Ze roeiden bijvoorbeeld de bacterie E. coli uit, wat vaak de oorzaak is van een blaasontsteking. De synthetische versie van de anti-stoffen van de alligators vertoonden ook een bepaalde activiteit tegen Staphylococcus aureus, een bacterie die huidinfecties en voedselvergiftiging veroorzaakt.

Hoofdonderzoeker Barney Bishop gelooft dat alligators in de loop van de evolutie een sterke afweer hebben opgebouwd tegen allerlei infecties. “Ze lopen vaak wonden op bij gevechten en herstellen daar meestal van zonder dat ze een infectie oplopen,”zegt de Britse bioloog. “En dat terwijl de omgeving waarin ze leven verre van steriel is.” De wetenschappers zijn van plan om in de toekomst ook de antifstoffen van andere krokodilachtigen te onderzoeken op antibacteriële stoffen. Want voor wie nog niet mee was, een alligator, dat is geen krokodil. Het verschil zit hem in de tanden. Bij een krokodil die zijn bek dicht heeft kan je nog een grote tand zien. Bij een alligator die zijn bek dicht heeft is die tand niet te zien.