De laatste staande ovatie voor Toots

De laatste staande ovatie voor Toots

Apotheose van de uitvaartplechtigheid voor jazzlegende Toots Thielemans in Terhulpen zaterdag was de minutenlange staande ovatie die op het einde van de dienst weerklonk in de Sint-Niklaaskerk en die even later werd overgedaan toen de lijkwagen met lijkkist met bovenop mondharmonica naar het kerkhof van Terhulpen reed. Het was Veerle Van de Poel van het managementsbureau van de artiest die in haar dankwoord opriep om Tootsvoor de laatste keer "datgene te geven waar hij zo van genoot: een staande ovatie". Daarop weerklonk binnen in de kerk, maar ook in het plein erbuiten een enthousiast applaus van meer dan drie volle minuten.

De dienst was daarvoor al enkele keren onderbroken voor applaus telkens een nummer van Thielemans weerklonk door de geluidsinstalatie. De staande ovatie ging overigens spontaan over in een krachtige versie van de Amerikaanse hymne. De VS was nu eenmaal Toots zijn geadopteerde tweede vaderland. Het land ook waar hij grote triomfen oogstte en waar hij met wereldvedetten op podia en op albums samen musiceerde.

Een allerlaatste applaus weerklonk op het Kerkplein van Terhulpen, toen de kist - met bovenop de onafscheidelijke mondharmonica - in de ceremoniewagen werd geschoven om de laatste reis naar het kerkhof aan te vatten. Vele honderden mensen, vele Terhulpenaars, bleven minutenlang applaudisseren voor hun Toots.

Op het herdenkingsprentje staat een foto van Toots met mondharmonica in karakteristieke houding tijdens een concert en binnenin het kaartje het opschrift "Between a smile and a tear", het levensmotto van Jean "Toots" Thielemans.

bron: Belga