Maud Vanhauwaert

Maud Maud Vanhauwaert

De poëzie van Maud Vanhauwaert is vervreemdend en licht absurdistisch, maar – en dat is het misschien nog wel het grootste wonder van haar dichterschap – tegelijk zo herkenbaar omdat haar gedichten over de tragiek van het alledaagse gaan. Ik ken geen dichters die gelijksoortig werk maken. Als Maud ze voordraagt klinken haar gedichten als muziek, door de klank en het ritme en de herhaling van thema’s, van woorden, van stiltes. Ook als je ze zelf leest, is de ervaring bijzonder: haar gedichten stemmen vrolijk en melancholisch tegelijk.