Harvard-professor beweert bewijs van “ruimtereizende” aliens te hebben gevonden

buitenaards
European Southern Observatory / AFP/ M. Kornmesser

Volgens Avi Loeb, astronoom aan de Universiteit van Harvard, zijn we in 2017 in aanraking gekomen met een stuk “alien-afval”. Het zou gaan om een soort zeil van een buitenaards ruimteschip. Maar er klinkt ook kritiek.

Een grote UFO verschijnt in de lucht. Een fel licht verblindt ons, de vliegende schotel daalt neer. Uit een kleine opening verschijnt een zwevend platform, waarop monsterlijke wezens ons onheilspellend tegemoetkomen…

We stellen ons ons eerste contact met aliens erg spectaculair voor. Maar waarschijnlijk zullen we ons eerste spoor van buitenaards leven vinden in hun ruimte-afval. Avi Loeb, hoofd van het departement Sterrenkunde aan de Universiteit van Harvard, beweert dat hij dat afval al heeft gevonden.

Op 6 september 2017 vloog een vreemd object ons zonnestelsel binnen. Het door een Hawaïaanse telescoop ontdekte object werd ‘Oumuamua’ gedoopt, wat in het Hawaïaans zoveel betekent als “verkenner”. In zijn aankomende boek, ‘Extraterrestrial: The First Sign of Intelligent Life Beyond Earth’, beargumenteert Loeb dat het ding geen gewone rots is, maar wel een stuk buitenaardse technologie.

Extreme vorm en rare beweging

Hoewel het object met een lengte van ongeveer 92 meter niet zo groot was, veroorzaakte het heel wat opwinding in de wetenschappelijke wereld. Naast het feit dat het het eerste ontdekte interstellaire object ooit is, waren namelijk heel wat vreemde zaken mee aan de hand. Ten eerste berekenden de astronomen met behulp van de weerkaatsing van zonlicht dat het ding tien keer zo lang als breed was – zoals de vorm van een sigaar. Zo’n extreme vorm is in de verste verte nog nooit gezien bij een asteroïde of komeet, klinkt het bij Loeb.

Bovendien was het ongewoon helder: ten minste tien keer meer reflecterend dan een typische asteroïde of komeet. Loeb vergelijkt het oppervlak met een soort glinsterend metaal. Maar de eigenschap die de sterrenkundige echt overtuigde, was hoe Oumuamua bewoog. Het object volgde volgens Loeb immers niet het traject dat de wetenschappers op basis van de zwaartekracht van de zon hadden uitgestippeld.

Normaal zal de aantrekkingskracht van de zon een object sterk doen versnellen, om dan weer te vertragen eens het de zon voorbij is. In plaats daarvan ging dit object sneller toen het van de zon weg bewoog, zegt Loeb. Met andere woorden: het werd voortgestuwd door een kracht anders dan de zwaartekracht van de zon. Bij kometen gebeurt dat ook. Wanneer die de zon naderen, warmt hun oppervlakte op en fungeren eens bevroren gassen plots als een soort raketmotor. Dat zorgt echter voor de kenmerkende staart van kometen, wat bij object Oumuamua niet te zien was.

Wat is het dan wel?

De kans dat Oumuamua een komeet is, is volgens Loeb echt bijzonder klein. Dat leidde tot zijn gewaagde hypothese. Loeb stelt dat het vreemde object in plaats van een sigaar een soort zeil van een buitenaards ruimtevoertuig kan zijn. Astronoom Johannes Kepler zag 400 jaar geleden namelijk al dat de staarten van kometen waaiden in de ‘wind’ van de zon. Hij bedacht dat ruimteschepen die wind misschien ook konden gebruiken, net zoals de wind op aarde boten voortstuwt. Wetenschappers gebruiken dat idee nu om lichte zeilen voor satellieten te ontwikkelen.

“Als wij aardbewoners dat idee hebben bedacht, waarom kunnen aliens dat dan niet?” zegt Loeb. Volgens de berekeningen van Loeb en zijn collega’s is het object werkelijk schijfvormig met minder dan één millimeter dikte. Het zou dus zomaar kunnen dat het een zeil is dat als alien-afval in de ruimte rondzweeft.

Kritiek

De meeste wetenschappers zijn het echter niet eens met de hypothese van Loeb. Zo is er nog discussie of het object niet werd voortgestuwd door waterstofgas, dat onzichtbaar is voor onze infraroodcamera’s. Ook de populaire astrofysicus Neil deGrasse Tyson heeft een ander idee over het object. Volgens hem hield Oumuamua zich wel aan de verwachte beweging en is het een asteroïde die werd uitgerekt door zwaartekracht.

Loeb trekt het zich niet te hard aan. “Sommige mensen willen niet praten over de mogelijkheid dat er andere beschavingen zijn,” zegt hij tegen The New York Post. “Ze geloven dat we speciaal en uniek zijn. Ik denk dat het een vooroordeel is dat moet worden opgegeven.” Volgens de astronoom gaan we te snel uit van het bekende om dingen te identificeren. “Een oermens zou een gsm ook beschrijven als een glinsterende steen”, klinkt het.

Volgens Loeb moeten we vooral doorgaan met zoeken naar buitenaards afval. “De enige manier om naar [buitenaardse beschavingen] te zoeken, is door naar hun afval te zoeken. Zoals journalisten het vuil van beroemdheden uitspitten.” Loeb is overtuigd dat de technologie ons snel zal toelaten om meer ruimtereizigers te spotten.