Al bijna 20.000 studenten trekken aan de alarmbel met online petitie

Al meer dan 17.000 studenten trekken aan de alarmbel met online petitie
Foto BELGA

Vlaamse hogeschool- en universiteitsstudenten zijn een online petitie gestart om meer aandacht te vragen voor hun situatie tijdens de coronacrisis. Daarmee richten ze zich tot beleidsmakers, ministers, hogeronderwijsinstellingen, professoren en docenten. Met de petitie, die al meer dan 17.000 keer ondertekend werd, zeggen studenten zich niet betrokken te voelen bij de beslissingen rond de huidige crisis en eisen ze concrete maatregelen.

“De petitie haalde in vier uur tijd al meer dan 5.000 handtekeningen”, schreef Het Laatste Nieuws gisterenmiddag. Ondertussen zetten al meer dan 17.000 mensen hun digitale krabbel. Op die manier vragen studenten meer aandacht voor onder andere hun mentaal welzijn en hun financiële situatie tijdens de coronacrisis.

Niet elke student heeft het even goed

Heel wat studenten voelen zich genegeerd, alleen en onvoldoende ondersteund, klinkt het. “De Nationale Veiligheidsraad heeft zich tot op heden nauwelijks uitgesproken over ons, studenten aan de hogeschool of universiteit. Dit terwijl wij in de Vlaamse Gemeenschap (Vlaanderen en Brussel) met ongeveer 240.000 studenten zijn.”

Daarbij, zeggen de oprichters van de petitie, is die groep studenten niet homogeen. “Niet iedereen beschikt over een stabiele leeromgeving waar hij/zij/x in alle comfort kan studeren. Daarnaast moet er ook aandacht zijn voor studenten die geen internet hebben en/of niet over een eigen laptop beschikken.” Door schaamtegevoel of omwille van andere persoonlijke redenen zouden bepaalde studenten niet om ondersteuning durven vragen. Dat zorgt ervoor dat de scholen zelf niet altijd op de hoogte zijn. Daarom vraagt de petitie extra inspanningen om hier een oplossing voor te vinden. Zo stellen de schrijvers het erg op prijs dat de Veiligheidsraad besloot de openbare studieruimtes te heropenen.

Verder begrijpen de studenten de financiële maatregelen voor bedrijven en werknemers, maar vragen ze zich af waarom die er niet zijn voor studenten die hun kosten dekken met een studentenjob. “Op dit moment zijn velen van hen niet aan het werk, maar blijven de kosten wel oplopen.” Ook zouden studenten hun studietoelage dreigen te verliezen indien ze niet genoeg studiepunten behalen. Daarnaast kan de crisis ervoor zorgen dat mensen langer zullen doen over het behalen van hun diploma, wat weer extra kosten met zich meebrengt. “Het is wenselijk dat men hierover nadenkt en oplossingen biedt.”

Mentale gezondheid vergeten

Behalve het gebrek aan stabiele ruimtes of middelen, valt ook de mentale impact van de crisis volgens velen niet te onderschatten. “Zelfs in normale tijden zijn er genoeg studenten die bovenop het zware programma nog de zorg voor zichzelf of iemand anders moeten dragen”, erkende bioloog en statisticus Joris Meys in Knack. “Nu komt de crisis daarbovenop en wordt die groep veel groter. En ergens hebben we als maatschappij exact die groep over het hoofd gezien”, betreurt hij. Daarom pleit de petitie ook voor meer aandacht voor het mentaal welbevinden van studenten. “De Vlaamse Vereniging van Studenten zette hier sterk op in, met als gevolg dat dit werd opgenomen in het Vlaams Regeerakkoord. Toch blijven concrete maatregelen en een langetermijnvisie nog steeds uit”, klinkt het.

Ook in een reactie op het opiniestuk van professor Stijn Baert (Universiteit Gent en Antwerpen), halen twee studenten dit onderwerp aan. Volgens de professor mag de lat voor studenten niet lager worden gelegd. “We weten nog niet in welke mate, maar op de arbeidsmarkt zullen hoe dan ook problemen ontstaan. Daarom zullen studenten goed gewapend moeten zijn”, legt hij uit in De Afspraak. Lupé Van Rijmenant (student geschiedenis, VUB) en Rik Renard (student Management en Beleid in de gezondheidszorg, UGent) kaatsen de bal terug in hun opiniestuk. “Wat zijn we met een diploma van het hoogst mogelijke niveau, als we nadien de gevolgen zullen dragen op onze mentale gezondheid?”

‘Mildheid’, wat betekent dat?

Ten slotte stellen de studenten zich heel wat vragen bij wat universiteiten ‘mildheid’ noemen. “Zij verzekeren studenten dat ze ‘mildheid’ zullen hanteren. Wat betekent deze abstracte term in de praktijk?” Daarmee verwijzen de oprichters van de petitie naar de examens, de verbetering en resultaten van die examens en de tweede zit. “Er zijn tot op heden veel vragen, maar te weinig antwoorden.”

“Een wederzijdse mildheid”, dat bepleitte professor Stijn Baert in zijn opiniestuk. Volgens hem ontbrak dat in eerdere opiniestukken van studenten, die verschenen in Het Laatste Nieuws en De Morgen. “Die studenten vroegen mild te zijn, maar tegelijkertijd zijn zij dat niet voor de professoren die zich dag en nacht inzetten om hun lessen en leerstof af te krijgen”, vertelt hij bij De Afspraak. In het reagerende opiniestuk stellen de twee studenten dat er van ‘wederzijdse’ generositeit vaak geen sprake is. “Professoren laten ons weten dat ze er door de drukte van de coronacrisis nog niet in geslaagd zijn om al het lesmateriaal te voorzien. Wanneer wij dan vragen om uitstel, het verplaatsen van de deadline, krijgen we een njet. Waar is uw wederzijdse mildheid dan gebleven?”

Hoe onderwijsinstellingen dan wel mild kunnen zijn voor studenten? Oud-voorzitster van de Vlaamse Jeugdraad en rechtenstudente Nozizwe Dube geeft enkele voorbeelden in dezelfde aflevering van De Afspraak. “Professoren moeten de lat niet per se lager leggen, maar wel verschuiven. Zo kan er bijvoorbeeld meer getoetst worden naar inzicht in plaats van pure feitenkennis. Dat is niet makkelijker, maar stelt meer gerust dan een extra berg leerstof.”

Als conclusie vragen de studenten in de petitie de beleidsmakers, onderwijsinstellingen en professoren en docenten dan ook om hun een stem te geven. Daarnaast roepen ze op tot een constructief debat. “Niet enkel voor onze studenten, maar in de eerste plaats voor onze samenleving.”

Wie de petitie wil lezen en/of ondertekenen, kan dat hier doen.