New York Times analyseert briefings van Trump: een en al zelfverheerlijking

Foto AFP / M. Ngan

Drie journalisten van The New York Times (NYT) hebben de briefings van de Amerikaanse president Donald Trump tijdens de coronapandemie onder de loep genomen. UIt de analyse blijkt dat die vooral uitblinken in zelflof, overmoed en zelfmedelijden.

De NYT analyseerde elk woord dat Trump sprak tijdens zijn briefings in het Witte Huis en andere presidentiële opmerkingen over het virus – meer dan 260.000 woorden – vanaf 9 maart, toen de uitbraak tot wijdverbreide verstoringen in het dagelijks leven leidde, tot half april. De transcripties laten opvallende patronen en herhalingen zien in zijn boodschap, “en onthullen een vertoon van presidentiële overmoed en zelfmedelijden, zoals historici nooit eerder hebben gezien”, luidt het.

Veruit de meest terugkerende uitspraken van Trump in de briefings zijn zelfgelukwensen, ongeveer 600, die vaak zijn gebaseerd op overdrijvingen en leugens. Hij geeft anderen krediet (meer dan 360 keer) voor hun werk, maar hij geeft hen ook de schuld (meer dan 110 keer) voor tekortkomingen in Amerikaanse reactie op het virus.

De schuld van Obama

Trump noemde zijn voorganger, president Barack Obama, ongeveer tien keer. Hij verwees ongeveer 30 keer naar eerdere regeringen, waarbij hij hen er vaak van beschuldigde hem met slechte omstandigheden te hebben achtergelaten

“Terwijl andere presidenten crisismomenten beschouwden als een kans om de natie samen te brengen, heeft Trump de tv-optredens ’s avonds gebruikt als een branding-oefening om zichzelf te promoten. De briefings werden zo problematisch – vooral na de gevaarlijke suggestie van Trump vorige week dat het injecteren van ontsmettingsmiddel mensen met het virus zou kunnen helpen – dat het Witte Huis nu overweegt hen te beperken”, zeggen de journalisten van de krant.

Lincoln en Roosevelt

De president noemt zijn leiderschap voorts “historisch”, “en plaatste zichzelf zelfs in het pantheon van presidenten zoals Lincoln en Roosevelt die de natie door enkele van zijn donkerste momenten leidden, met zinnen als ’We hebben werk gedaan, zoals niemand ooit heeft gedaan’.”

Minder vaak noemde hij het harde werk en de toewijding van gewone Amerikanen zoals verpleegsters en vrachtwagenchauffeurs.

De NYT noemt de zelfverheerlijking uniek voor een Amerikaanse leider. “Maar zijn aanpak is ook buitengewoon omdat hij de eer opeist en bevestiging eist, terwijl hij tegelijkertijd mensen in aanzienlijke moeilijkheden vraagt om de verspreiding van het virus te vertragen.”