SOUNDCHECK. Een goudeerlijk gesprek met de rijzende indiesterren van Blossoms: “We proberen niet om per se anders te klinken dan de rest”

Blossoms
Foto Ewan Ogden

Het indiequintet Blossoms ontstond zeven jaar geleden in het Britse Stockport en veroverde opmerkelijk snel een prominent plaatsje in het circuit. Hun debuutalbum bereikte over het Kanaal de toppositie in de hitlijsten. Een voorlopig orgelpunt uit hun prille carrière is de passage op het gerenommeerde Glastonbury Festival in 2016. Met ‘Foolish Loving Spaces’ is de derde worp een feit, wij strikten leadzanger Tom Ogden voor tekst en uitleg.

Dag Tom, waar gaat het nieuwe album over?

Tom Ogden: «De meeste songs op het album bezingen de liefde en alles wat daarbij komt kijken. Ik schrijf steevast vanuit mijn eigen gevoelens en ervaringen, wat het meteen ook een heel persoonlijk album maakt. Het maakproces was het langst van al onze platen tot dusver omdat we veel meer vrije tijd hadden. Bij onze vorige albums waren we constant aan het touren.»

Jullie zijn allen nog piepjong, in jullie twintigerjaren. Ik kan me voorstellen dat jullie niet het leven van een doorsnee twintiger leiden. Toch gaan de meeste songs over het dagelijkse leven en de gevoelens van de doodgewone medemens. Hoe moeilijk is het om te schrijven vanuit het standpunt van een normaal leventje uit de spotlights?

«Wel, ondanks alle aandacht, fans en optredens hebben we ook nog steeds een normaal leventje. We zitten allemaal in een relatie, hebben allemaal familie en als we thuis zijn doen we normale dingen die iedereen doet. We leven zeker niet de high life, we doen en denken zoals iedereen, zodat onze songs ook iedereen kunnen aanspreken.»

Hoe is de band geëvolueerd sinds het debuutalbum in 2016?

«Muzikaal zijn we altijd op zoek naar nieuwe inspiratie, en je evolueert natuurlijk ook als persoon. In je jeugdjaren sta je naïever in het leven en in relaties, en dat reflecteerde zich ook in onze songs: die waren oppervlakkiger, terwijl er nu meer lagen in de songs vervat zitten. Dat maakt deel uit van het matuur worden. Maar het grootste verschil is dat ik niet meer pieker over wat mensen van mij denken, ik doe gewoon mijn ding. In de begindagen maakte ik me nog druk om ons imago, maar dat heb ik leren loslaten.»

De oorwurm ‘Charlemagne’ op jullie debuutalbum was een hoogvlieger in de hitlijsten. Welke song op ‘Fooling Loving Spaces’ heeft volgens jou het meeste hitpotentieel?

«Ik denk dat ‘The Keeper’ een goede kans maakt om een hit te worden. Met de juiste begeleiding en promo zou het lied goed kunnen scoren, maar je weet natuurlijk nooit. De single ‘Your Girlfriend’ bewees vorige zomer al zijn hitpotentieel.»

Blossoms
Foto E. Ogden

Het Verenigd Koninkrijk heeft een rijke traditie als het op indiebands aankomt. Hoe proberen jullie om een eigen identiteit te kweken?

«Ik denk dat al onze verschillende persoonlijkheden Blossoms maken tot wat de band is. Je cultiveert je eigen talenten en moedigt elkaar aan om het onderste uit de kan te halen. Daarnaast vind ik het ook moeilijk om ons in een hokje te plaatsen. We proberen zeker niet om per se anders te klinken dan de rest, integendeel: de bands die zich doorheen de geschiedenis niet lieten inspireren door andermans werk zijn zeer schaars. Je laat je onvermijdelijk beïnvloeden door de muziek die je graag hoort, en dat gegeven koesteren we ook. Voor dit specifieke album bijvoorbeeld was Talking Heads een grote invloed.»

In 2018 is de band op tournee getrokken met britpopster Noel Gallagher. Hoe was dat?

«Surreëel. Als een droom. Oasis was één van mijn lievelingsbands, en Noel is een fantastische kerel. Hij gaf ons veel complimenten over onze songs en gaf ons wat tips mee. Ik ben hem dan ook eeuwig dankbaar, het was een geweldige ervaring.»

Jullie hebben al heel wat bereikt op jullie prille leeftijd. Wat zijn de ambities en dromen voor de toekomst?

«We willen gewoon blijven groeien en relevant blijven. Wereldwijd optreden, op tournee blijven gaan, op festivals staan… We zouden bijvoorbeeld dolgraag opnieuw op Rock Werchter optreden, waar we in 2016 al op de affiche stonden. Het Lollapalooza-festival in Zuid-Amerika staat ook nog op ons verlanglijstje.»

Big dreams dus. Wij zien jullie deze zomer hopelijk terug op een festival ergens te lande. Bedankt voor dit gesprek!

Quentin Soenens

‘Foolish Loving Spaces’ verscheen op vrijdag 31/01.

RECENSIEOVERZICHT
Foolish Loving Spaces