SOUNDCHECK. Carly Rae Jepsen strijkt neer in Brussel: “‘Call Me Maybe’ was achteraf gezien de beste motivator”

Foto R.V.

“Geen vragen over ‘Call Me Maybe’, want daarover is alles al gezegd en geschreven.” Vlak voor ons gesprek met de Canadese popprinses Carly Rae Jepsen ging haar manager over de interviewvoorwaarden. De man verwees met één zin de helft van onze vragen naar de prullenmand. In godsnaam, dachten we; hoe kun je het over Carly Rae Jepsen hebben zonder die ene hit te vermelden die haar op de kaart zette?

Justin Bieber. Hem mochten we ook niet vermelden. De Canadese wereldster was met één simpele tweet verantwoordelijk voor de monsterhit die ‘Call Me Maybe’ in 2011 en 2012 zou worden. Het liedje had al beperkt succes in zijn thuisland, maar toen The Beebs op Twitter terloops vermeldde dat ‘Call Me Maybe’ waarschijnlijk het meest catchy liedje was dat hij ooit gehoord had, barstte de song uit zijn voegen. Toen de muziekclip enkele maanden later uitkwam ging Carly Rae – die tot haar passage in ‘Canadian Idol’ in 2007 als Carly zonder Rae door het leven ging – meteen viraal op het internet, en de rest is geschiedenis.

Dag Carly Rae. Jouw vierde album, ‘Dedicated’, kwam in mei vorig jaar uit. Daarna ben je op wereldtournee getrokken. Hoe is die tot dusver?

«Vermoeiend. (lacht) We zijn meteen na de release op tournee vertrokken, dus ik ben al acht maanden aan het rondreizen. Rond Kerstmis zat ik er bijna door: ik had dringend nood aan vakantie. Ik ben toen met mijn gezin naar Mexico op reis gegaan en heb vier dagen aan een stuk op het strand gelegen zonder een spier te vertrekken. (lacht) Daarna waren de batterijen weer opgeladen.»

Tegenwoordig zijn er veel popsterren met hetzelfde profiel als jij. Hoe probeer jij je te onderscheiden?

«Ik denk dat ik me – meer dan de anderen – focus op het schrijfproces. Ik besteed erg veel zorg en tijd aan het schrijven. Ik denk dat goede teksten voor meer verbondenheid zorgen met het publiek en daar geniet ik dan ook het meest van tijdens een optreden.»

In een interview met The Guardian vorig jaar vertelde je dat je niet houdt van «de manier waarop je lichaam en gezicht in de popmuziek een selling point zijn». Beschouw je jezelf als een artiest die meer focust op muziek en minder op looks en imago?

«Pas op, ik hou – net als mijn grootmoeder – van mode. Het is ook gewoon een realiteit dat je er mooi wilt uitzien, zowel op lichamelijk als op vestimentair vlak, als je op een podium staat en zoveel aandacht krijgt. Maar dat overtreft voor mij nooit het belang van het artistieke, met name de songs. Die blijven altijd prioriteit nummer één.»

Vind je de huidige generatie popsterren oppervlakkig?

«Nee helemaal niet! Ik denk dat er niet één juiste manier is om een popster te zijn. Er zijn tegenwoordig een heleboel verschillende popartiesten, met veel verschillende stijlen. Maar ik heb me altijd comfortabeler gevoeld in de rol van songschrijfster dan in die van celebrity.»

In datzelfde interview zei je ook dat je je met de jaren beter in je vel voelt. Kan je dat wat verduidelijken?

(lacht) «Toen ik jonger was – ten tijde van ‘Call Me Maybe’ – had ik het gevoel dat ik moest beantwoorden aan bepaalde criteria om goed in de markt te liggen. De laatste jaren heb ik dat idee laten varen. Het coolste deel van mezelf is nu de manier waarop ik me onderscheid van anderen. Dat besef is mettertijd gegroeid.»

Het hoge woord is eruit: ‘Call Me Maybe’, de single uit 2011 waarmee je eensklaps wereldberoemd werd. Het werd me tijdens je concert op het Best Kept Secret-festival vorig jaar glashelder dat je veel meer in je mars hebt dan die ene, kitscherige oorwurm.

(lacht) «Dank je!»

Was ‘Call Me Maybe’ een zegen, maar tegelijk ook een vloek?

«Het was in eerste instantie absoluut een zegen. Maar na een tijdje werd ik bang dat Carly Rae Jepsen de geschiedenis zou ingaan als dat meisje van ‘Call Me Maybe’, en ik wilde zo graag dat mijn ander werk ook erkenning zou krijgen. Het is een lange tocht geweest sinds ‘Call Me Maybe’. Die hit was achteraf gezien ook de beste motivator, want hij daagde me uit om mezelf steeds opnieuw te bewijzen. Het is telkens een uitdaging om mensen die naar mijn concerten komen voor die ene hit ook vast te houden gedurende de rest van de set.»

Hoe ben je geëvolueerd als artiest sinds ‘Call Me Maybe’?

«Ik heb sindsdien samengewerkt met een heleboel artiesten en producers, en ben dus een pak ervaring rijker. Dat geeft me dan weer meer zelfvertrouwen. Daarnaast heeft het vele reizen ervoor gezorgd dat ik anders naar muziek kijk.»

Dank je voor dit gesprek, en tot volgende week in de Madeleine!

Quentin Soenens

De ‘Dedicated’-tournee van Carly Rae Jepsen houdt volgende week donderdag halt in de Madeleine in Brussel.