SOUNDCHECK. Yevgueni wint op zijn 20e verjaardag nog altijd zieltjes: “We zijn een olievlek die steeds groter wordt”

Foto G. Kokken

Twintig jaar Yevgueni mag op passende wijze gevierd worden. Denk dus aan een dubbelalbum met bijna alle singles en twee nieuwe songs, plus een tweede schijf met 16 onuitgegeven versies van bestaande nummers in een triobezetting en strijkers.

Voeg daar en passant ook maar een winter- en clubtournee aan toe. Zanger-gitarist Klaas Delrue (foto, midden), toetsenman Geert Noppe (tweede van rechts) en bassist Maarten van Mieghem (uiterst rechts) krijgen het gezelschap van celliste Seraphine Stragier en violist Jeroen Baert. Samen meten ze de liedjes van Yevgueni een nieuw maatpak aan voor een zittend en luisterend publiek terwijl de clubtoer en twee verjaardagsconcerten met full band voor de adrenalinekick zorgen. En daarna volgt naar eigen zeggen de drukste Yevgueni-zomer in 20 jaar en de heren hebben er duidelijk zin in.

De verzamelaar is een mooie terugblik geworden op 20 jaar schrijven en toeren zonder daarom een pure nostalgische trip te zijn.

Klaas: “Tijdens onze gesprekken is er steeds wel een soort graafmoment in het verleden en dat is best oké. Het is een mallemolen geweest waarin er heel wat gebeurd is. Los van een sabbatjaar waarin ikzelf en Geert een soloplaat hebben gemaakt, zijn we eigenlijk nooit gestopt met spelen. Het torenhoge cliché van de tijd die pijlsnel voorbijvliegt staat op een gegeven moment voor je deur en nodigt uit om even terug te kijken. Wanneer je dan foto’s opzoekt uit de begindagen van de band komen er heel wat herinneringen naar boven.”

Ik kan me voorstellen dat je bij het oprichten van de band niet meteen een manifest ondertekent dat twee decennia in de frontlinie van het Nederlandstalige lied onderschrijft.

Geert: “Ik en Klaas hadden in 1999 wat songs liggen waarvan we er drie hadden ingestuurd via een cassette – van mp3’s was er nog geen sprake – om zo deel te nemen aan het Interfacultair Songfestival in Leuven. We halen de voorronde, daarna de finale en winnen. Maarten komt erbij als bassist en de trein is vertrokken. In 2003 vervoegt Stef (Vanstraelen, drums) de rangen en twee jaar later Patrick (Steenaerts, gitaar) en die bezetting is er nu nog steeds. Dat is op zich al zeer bijzonder en de vriendschap onderling is sterker dan ooit.”

Klaas: “Het bijzondere aan heel ons verhaal is dat het steeds bergop is gegaan. De Nekkawedstrijd (2002) winnen en er later centrale gast zijn. Of met producer Wouter Van Belle en Petrol-labelbaas Werner Dewachter naar de legendarische Abbey Road studio reizen om er de arrangementen voor ‘Kannibaal’ op te nemen. Heel de tent meekrijgen in Dranouter, spelen met Jan De Wilde, Luc De Vos of Thé Lau, de Vlaamse Cultuurprijs voor Muziek winnen. Of de vierde plaats halen met ‘Als ze lacht’ in de De Lagen Landen-lijst… En nu een verzamelaar gekoppeld aan de wintertournee ‘Morgen Verse Sneeuw’ die mezelf, Geert en Maarten naar 28 kerken brengt, inclusief strijkers. Daarna een clubtour met de volledige band in Nederland en verjaardagsconcerten in Leuven en Gent. Het stopt dus niet en dat is zo mooi aan ons verhaal.”

Ook de ticketverkoop loopt beter dan verwacht en het publiek blijft groeien. Is er een geheim recept dat dringend gedeeld moet worden?

Klaas: “Excuseer me de niet ecologisch verantwoorde bewering, maar ik vergelijk Yevgueni met een olievlek die steeds groter wordt. De liedjes lekten met de regelmaat van een klok uit onze songtanker en we beheersten de kunst van een plaat maken of een song schrijven steeds beter. We zijn nooit als een bom ingeslagen en hebben de tijd kunnen nemen om te groeien.”

Maarten: “Er is ook nooit een hype geweest waardoor we heel de tijd overal aanwezig waren. We hebben nooit in de luwte moeten werken maar er was wel steeds meer dan voldoende schaduw aanwezig om in alle rust aan de groei van de band te sleutelen. Dat heeft er ook toe geleid dat we nu zo’n zeven miljoen streams hebben op Spotify en een dikke 20.000 Facebook-fans. We waren er al voor sociale media een wezenlijk onderdeel werden van je beeld naar de buitenwereld toe, maar we zijn ook daarin gegroeid. De ambacht van een goed liedje schrijven blijft de basis maar om geen dinosauriër te worden, moet je evolueren en de tijdsgeest omarmen zonder jezelf te verloochenen.”

Heb je eigenlijk alle singles wel op één schijf gekregen?

Geert: “We zijn selectief geweest met achttien singles, een achttal hebben het niet gehaald. En met de twee nieuwe songs blikken we vol vertrouwen naar de toekomst toe. Ook de naam van de wintertournee ‘Morgen Verse Sneeuw’ knipoogt naar wat er nog moet komen. Hopelijk kunnen we over 20 jaar een tweede, even feestelijke verzamelaar uitbrengen.”

Dirk Fryns

De dubbele ‘2000-2020’ is nu uit. De verjaardagsconcerten vinden plaats op 29 april in Het Depot in Leuven en op 7 mei in de Handelsbeurs in Gent.