Vredesdag aan de IJzer legt de link tussen WOI en hedendaagse gewapende conflicten

Bij de IJzertoren in het West-Vlaamse Diksmuide vond maandag Vredesdag aan de IJzer plaats. De organisatie benadrukte aan de hand een theaterwandeling dat er op andere plaatsen in de wereld nog altijd oorlog is. Zo’n 200 bezoekers zakten op een koude en regenachtige 11 november af naar de Diksmuide voor de Vredesdag aan de IJzer, de opvolger van de IJzerbedevaart.
Aan de hand van theater wil de organisatie haar boodschap duidelijk maken. “Wij brengen in tegenstelling tot de IJzerwake een genuanceerde boodschap. Dat is niet altijd even gemakkelijk. Wij proberen ook telkens de link te leggen tussen de herdenking van Wapenstilstand en de actualiteit”, zegt Peter Verplancke van Museum aan de IJzer. “Want vergis je niet, het is niet omdat er hier geen oorlog is, dat er nergens nog oorlogsslachtoffers vallen.”
Een van de drie theaterstukken ging over een Koerdische vluchteling uit Syrië, gebracht door Jonas Van Thielen. Een ander verhaal was dat van een Duitse moeder die vlucht voor de burgerbombardementen. Het derde stuk ging over een Belg die na vier jaar krijgsgevangenschap terugkeert naar huis om te merken dat zijn verloofde gehuwd is.
Na de theaterwandeling volgde de traditionele kransenlegging aan de crypte. De ceremonie werd traditioneel afgesloten met de Vlaamse Leeuw. Er waren geen prominente Vlaamsgezinde politici aanwezig tijdens de 92ste bedevaart, maar volgens de organisatoren zou Vlaams minister van Onderwijs Ben Weyts eerder de dag wel een bezoek gebracht hebben aan de IJzertoren.

bron: Belga