Kris Peeters: van “mister Flanders” tot “sociale gelaat” en vicepremier “die op de rem staat”

Kris Peeters: van "mister Flanders" tot "sociale gelaat" en vicepremier "die op de rem staat"

Kris Peeters (CD&V) neemt ontslag als vicepremier en minister van onder meer Werk, Economie en Consumentenzaken in de lopende federale regering. De 57-jarige Peeters doet dat om volgende week de eed te kunnen afleggen in het Europees Parlement. Peeters was ooit razend populair als Vlaams minister-president. Als vicepremier moest hij van zijn partij “het sociale gelaat” van de centrum-rechtse regering vorm geven. Coalitiepartners verweten hem vaker “op de rem te staan”. Peeters werd bekend als gedelegeerd bestuurder van middenstandsorganisatie NCMV, die hij omvormde tot het huidige Unizo. In 2004 maakte hij de overstap naar de politiek. Als minister voor CD&V in de Vlaamse regering werd hij al snel één van boegbeelden bij zijn partij. Hij groeide uit tot één van de populairste politici van Vlaanderen. Nadat hij in 2007 minister-president werd, ontpopte Peeters zich als ‘Mister Flanders’. Na de verkiezingen van 2009 kon Peeters zijn verblijf aan het Martelaarsplein verlengen als leider van een regering van CD&V, sp.a en N-VA.

De minister-president scoorde jarenlang hoog in de populareitspolls. Bij de verkiezingen van 2014 werd N-VA echter de grootste partij. Peeters leidde voor zijn partij CD&V de Vlaamse formatie die uitmondde in een Vlaamse regering onder leiding van N-VA-stichter Geert Bourgeois. Zelf maakte Peeters de overstap naar het federale niveau.



Even leek Peeters op weg naar de Wetstraat 16, maar nadat zijn partij met Marianne Thyssen het Belgische eurocommissariaat binnenhaalde verhuisde het premierschap naar de MR en werd Charles Michel dus eerste minister. Peeters werd vicepremier en moest van CD&V het “sociale gelaat” binnen de centrum-rechtste regering maken, die besparingen of andere “harde” ingrepen moest verzachten. Peeters gaf de sociale partners veel ruimte voor overleg, vaak tot ergernis van zijn coalitiepartners N-VA en Open Vld. Die verweten de CD&V-vicepremier meermaals op de rem te staan, onder meer rond de flexibilisering van de arbeidsmarkt.

Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 ruilde Peeters zijn gemeente Puurs in voor Antwerpen. Als lijsttrekker wilde hij de wegkwijnende CD&V in de Scheldestad een nieuwe boost geven. N-VA-burgemeester Bart De Wever was niet opgezet met de komst van het CD&V-boegbeeld naar Antwerpen en zette Peeters smalend weg als “transmigrant”, “passant” of “huurder”. Met net geen 7 procent – na een geaccidenteerde campagne – was het resultaat van CD&V in Antwerpen ontgoochelend. De christendemocraten haalden amper drie zetels en belandden bovendien in de oppositie.

Bij de verkiezingen van 26 mei trok Peeters de Europese lijst voor CD&V. Hij behaalde 256.822 voorkeurstemmen en mag één van de twee CD&V-zitjes in het Europees halfrond opnemen. Om te kunnen zetelen, mag Peeters echter geen lid meer zijn van een regering.

bron: Belga