Pendelaar Hanne: “Ik weet mijn vrienden goed te kiezen”

pendelaar

Elke week grijpt Metro een pendelaar bij de kraag voor een kort gesprek. Achter elke anonieme reiziger schuilt immers een verrassende persoonlijkheid. Deze week is het de beurt aan Hanne, een 28-jarige psychologe.

ZICHT

Ik trouw heel binnenkort. Voor inspiratie kijk ik graag op Pinterest, maar je ziet er alleen droomhuwelijken. Dan is de druk ineens zo hoog dat je denkt: “Dat moet hier ook magisch worden en ik moet nog ergens duizend lantaarns vinden!” (lacht) Ik ben wat losgekomen van dat ideaalbeeld. Ik heb bewust gekozen om versiering zelf te maken of tweedehands te kopen. Mijn lange witte jurk, die ik van mijn mama cadeau kreeg, komt van de outlet. Nadien wil ik ze laten bijknippen tot een kleedje voor andere feesten.

GEHOOR

Op mijn werk als psychologe luister ik veel intenser dan bij een gewoon gesprek. Je moet meer de gelaagdheid bespeuren tussen wat mensen zeggen, voelen en bedoelen. Ik had schrik om te werken met borstkankerpatiënten. Kanker linkte ik met sterven, terwijl ik nu weet dat het net heel erg gaat over het leven en het weer oppikken van je leven na een zware behandeling. Af en toe sterft er ook een patiënt. Dat is altijd heel zwaar, maar ook dan kan je er zijn voor die mensen en hun familie.

SPRAAK

Humor is belangrijk voor mij. Op Instagram maak ik woordgrapjes met een tekening, zoals een “speenhoorn” of een “Beëlzebubbelbad”. Ik doe ook improcomedy, dat is een enorme uitlaatklep. Na een hele dag zware gesprekken voel ik soms wel de nood om alles, zowel verbaal als fysiek, uit mijn lijf te krijgen. Mijn job bestaat vooral uit luisteren, maar ik babbel best graag. Voor mijn vriend kan het wel eens vermoeiend zijn als ik ‘s avonds thuiskom en aan een stuk door begin te ratelen na een dag zwijgen.

TAST

Ik knuffel heel graag, dat heb ik van thuis meegekregen. Mijn vriend heeft daar minder nood aan. Daarom ben ik blij dat ik nu een zoontje heb om dat te kanaliseren. (lacht) Rik is een jaar, dus hij kan ook nog niet veel protesteren. Ik merk dat mijn vriend ons zoontje ook vaak knuffelt en dat vind ik heel tof. Ik moet er wel op letten dat de psychologe in mezelf niet te veel naar boven komt bij de opvoeding, dan ga ik alles over­analyseren. Of ik wel aanwezig, maar niet overbeschermend ben bijvoorbeeld.

REUK

Driekwart van de tijd ben ik verkouden, nu ook. Ik ruik dus niet zo goed, maar ik hou wel van de geur in huis als ik bak. Voor mijn negentiende verjaardag kreeg ik van een vriendin bakmateriaal cadeau. Daarmee heb ik toen de mottigste knalblauwe cupcakes ooit gemaakt, maar zo ben ik wel beginnen te experimenteren. Ik stoef niet graag, maar ondertussen maak ik echt lekkere taarten. De recepten die ik gebruik haal ik uit het kookboek van The Hummingbird Bakery, een Londense winkel. Die mislukken nooit!

ZESDE ZINTUIG

Ik ben me er de laatste maanden heel bewust van geworden dat ik goed mijn vrienden weet te kiezen. Ik kan er echt op vertrouwen. Onlangs zei een vriendin me: “Hanne, ik bedoel dit echt als een compliment, maar jij bent totaal niet cool en doet ook je best niet om cool te zijn.” Dat is ook zo, ik ben stuntelig en flap er maar wat dingen uit. (lacht) Vroeger schaamde ik mij daarvoor, maar nu ben ik omringd door mensen bij wie dat gewoon kan. Dat is niet evident. Daar ben ik echt heel blij en dankbaar voor.

Tekst door Pieter Lantsoght
Foto door Janne Vanhemmens