“Mobiliteit blijft in België het grootste knelpunt voor mensen met een beperking”

Mobiliteit blijft in België het grootste knelpunt voor mensen met een beperking

Slechts 65 van de ruim 550 stations van de NMBS zijn momenteel toegankelijk voor reizigers met een beperking, volgens de toegankelijkheidscriteria van de NMBS. “Mobiliteit is en blijft een heel groot probleem”, vinden de Vereniging Personen met een Handicap (VFG) en de Katholieke Vereniging Gehandicapten (KVG). Stations moeten aan vier criteria voldoen aleer ze toegankelijk verklaard kunnen worden. De perrons moeten op een minimumhoogte liggen van 76 centimeter om de opstap voor gehandicapten mogelijk te maken, er moet een lift of helling naar de perrons aanwezig zijn als die niet op de benedenverdieping liggen, voor mensen met een visuele beperking moeten er blindegeleidelijnen zijn en in elk station staat er minstens één ticketautomaat.

Volgens een bericht in De Standaard werken de NMBS en Infrabel samen om het aantal toegankelijke stations op te krikken, maar gebeurt dat aan een tempo van gemiddeld vijf stations per jaar. “Aan dat tempo moeten we nog honderd jaar wachten tot elk station en elke stopplaats toegankelijk is”, zegt Kamerlid Jef Van den Bergh (CD&V) in datzelfde bericht.



De verenigingen van gehandicapten zijn dan ook niet te spreken over de trage vooruitgang die geboekt wordt. “Er wordt soms geklaagd over mensen met een beperking die te weinig werkzaam zijn of niet bijdragen, maar hoe wil je dat zij met het openbaar vervoer op hun werk geraken”, stelt Ingrid Borré, algemeen secretaris van de KVG. “De NMBS besteedt het budget aan allerhande nieuwigheden, maar blijft knoeien met verschillende modellen treinen waar je op drie verschillende hoogtes moet opstappen.”

De VFG betreurt dat er eerst werk gemaakt wordt van de drukst bezochte stations, en wil de reservatieplicht versoepeld zien. “Op enkele stations na moet je 24 uur op voorhand je begeleiding reserveren, van flexibele mobiliteit kan je dan echt niet spreken”, klinkt het bij de VFG. “Maar mobiliteit in het algemeen blijft een knelpunt voor gehandicapten, niet enkel de spoorwegen.”

Het financiële plaatje ligt volgens de NMBS achter de trage vooruitgang. Per perron zou het tot een miljoen euro kosten om het toegankelijk te maken.

bron: Belga