SOUNDCHECK. Het debuut van Warhola is er eindelijk: “Mensen vrijen op mijn muziek? Goed zo”

SOUNDCHECK. Het debuut van Warhola is er eindelijk:
Foto Nicolas Karakatsanis

Voor de fans van Warhola leken de voorbije jaren op een lange vertoning van ‘Wachten op Godot’. Sinds de band in 2014 Humo’s Rock Rally won, bracht het geesteskind van Oliver Symons twee jaar later een EP en daarna nog enkele singles uit. Maar hier ie is dan, de debuutplaat ‘YOUNG LOVING’. Een album waarop Symons verderbouwt op zijn melancholische pop, maar laat zien dat hij zijn metier de voorbije jaren verfijnde.

Oliver Symons: “Ik ben heel opgelucht dat ‘YOUNG LOVING’ er eindelijk is. Vorig jaar in januari hadden we de plaat bijna uitgebracht, maar dat is dan door omstandigheden niet doorgegaan. En het is toch een ander gevoel dan met de twee platen die ik met Bazart heb uitgebracht. Ik doe heel veel zelf, dus ik heb hier echt heel hard aan gewerkt.”

Ben je blij dat je er zo lang aan hebt kunnen schaven?



“Zeker, want anders was ze minder goed geweest. Toen ik meedeed aan de Rock Rally had ik enkel maar een paar demo’s die ik in mijn kamer gemaakt had. Het was gewoon een test om te zien of mensen het tof vonden. Nu, vijf jaar later, heb ik enorm veel nummers geschreven voor Warhola. Voor mijn debuut heb ik de elf beste bij elkaar gezet. Ze vormen samen ook het beste geheel. De oudere nummers heb ik beschouwd als ideeën, bijvoorbeeld een refrein of een strofe, waar ik dan opnieuw mee aan de slag ben gegaan.”

En hoe klinkt het resultaat daarvan?

“Mijn EP was donkerder en meer op het elektronische gericht. Iets afstandelijkers ook. ‘YOUNG LOVING’ is directer, ook op vlak van de teksten. Het is meer in the face. Muzikaal verstop ik me minder achter electronica. Ik durf zaken meer uit te puren.”

Wat onveranderd blijft: dit is muziek waar mensen op gaan vrijen. Sta je er ooit bij stil dat mensen je stem in bed gaan horen?

“Nee, dat heb ik nog nooit gedaan. (lacht) Maar ik vind het goed dat mensen het sensuele muziek vinden. Er zitten inderdaad veel r&b- en soulelementen in en zelf luister ik ook graag naar muziek die sexiness en warmte heeft. En uiteindelijk horen ze enkel mijn zangstem. Het zou nog vreemder zijn als ze me zouden horen praten. Dus ik zal mijn teksten voorlopig niet inspreken.” (lacht)

Het valt wel op dat je stem meer op de voorgrond staat. Waarom heb je daarvoor gekozen?

“Ik wilde dat mijn stem de nummers op de meest pure manier kon vertalen. Op de EP zocht ik nog vaak naar effecten die in het elektronische arrangement paste. Nu heb ik de arrangementen aangepast aan mijn stem. Ik besefte dat dat een meerwaarde was voor mijn muziek.”

Een aantal nummers zijn in Zuid-Afrika geschreven. Wat trok je aan tot het land?

“In februari van 2017 kwamen we net uit een heel drukke periode met Bazart en hadden we een maand vrij. Ik wilde beginnen schrijven aan mijn eigen plaat, maar als ik toen in België was gebleven, was het voor mij moeilijk geweest om me op één ding te concentreren met de drukte die er rond Bazart heerste. Mijn nonkel heeft een huis in Zuid-Afrika, dus ik ben in mijn eentje naar daar gegaan en heb ik een maand lang in het goede weer gewerkt.”

Is er iets van die omgeving doorgeschemerd in wat je daar schreef?

“Er zijn een aantal nummers die me doen terugdenken aan die periode. ‘Sportkar’ heb ik bijvoorbeeld daar geschreven. Soms kan je het land ook letterlijk horen, want hier en daar heb ik geluidjes van ginder in het album gestoken. Zo hoor je in het begin van ‘Same City’ vogels fluiten. Die heb ik met mijn gsm opgenomen in de woestijn.”

Bij Bazart zing je in het Nederlands, als Warhola uitsluitend in het Engels. Heb je een voorkeur?

“Ik hoor mezelf eigenlijk niet graag zingen in het Nederlands. Bij Bazart werkt het omdat de combinatie van onze drie stemmen zo goed klinkt. En er is Mathieu, een heel goede frontman en iemand die zich helemaal in zijn element voelt in het Nederlands. Voor mijn eigen projecten zou ik nooit in het Nederlands zingen.”

Ligt Warhola dan dichter bij jezelf?

“Het is een totaal ander project en een totaal andere manier van werken. Bazart ligt me heel nauw aan het hart, maar het is iets van onze drieën. We zijn samen aan iets bezig en iedereen moet het resultaat echt goed vinden. Bij Warhola liggen uiteindelijk alle beslissingen bij mij.”

Heb je ze allebei nodig om je creativiteit kwijt te kunnen?

“Dat denk ik wel. Ik kan de twee ook combineren omdat Bazart me heel veel vrijheid laat om aan Warhola te werken. Het is soms moeilijk om alles te kunnen bolwerken, maar tegelijk is het ook dankzij de groep dat ik er zoveel tijd kan insteken. Soms denk ik wel na of ik in de toekomst zal moeten kiezen, maar daar praten we dan heel open over. En momenteel vormt dat geen enkel probleem. Als Warhola in de toekomst een paar maanden nodig heeft, zal Bazart misschien even pauzeren en zullen de anderen zich met iets ander kunnen bezig houden. Ik besef wel dat ik daarin heel veel geluk heb. Het is een unieke situatie waarin ik me bevind.”

Xavier Vuylsteke de Laps

‘YOUNG LOVING’ is uit bij Sony Music.