SOUNDCHECK. Wie is Billie Eilish, de duistere poprevelatie?

SOUNDCHECK. Billie Eilish, de gestoorde poprevelatie
AFP / B. Raglin

Vorige week kwam Billie Eilish’s debuutalbum ‘WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO?’ uit, een macabere plaat die menig wenkbrauw doet fronsen. Zelden was een populair tieneridool zo duister. Wie ondertussen nog niet van haar gehoord heeft, leeft misschien onder een steen, of is de lente van zijn leven voorbij. Niet mee? Geen probleem: Billie Eilish, een handleiding.

Billie Eilish is amper 17 jaar oud, maar heeft duidelijk een succesformule gevonden, want streamingsdiensten kunnen met moeite het aantal luisterbeurten bijhouden. Ze domineert internationale hitlijsten, vertrekt binnenkort op wereldtournee en passeerde al verschillende Amerikaanse talkshows. Op Spotify is de Amerikaanse de meest beluisterde artiest van het moment, met op een paar dagen tijd meer dan 400 miljoen streams.

Het Tourettesyndroom

Billie groeide op in Los Angeles, waar ze thuis les kreeg. Omdat hun huis maar twee slaapkamers had, sliepen haar ouders in de living, terwijl zij en haar 21-jarige broer Finneas op de bovenverdieping mochten slapen. Het ouderlijk huis staat vol piano’s en muziekinstrumenten en in één van de slaapkamers maakten broer en zus een thuisstudio, waar ze samen nog steeds al hun liedjes opnemen. Ze groeiden op met de mogelijkheid om muziek te maken en die kans grepen ze met beide armen. In 2016 schreef Finneas het nummer ‘Ocean Eyes’ voor haar, dat meteen een hit werd. In een video schijnt de broer een licht op hun jeugdjaren: (lees hieronder verder) 

Met haar blauwe haar en excentrieke kledij zou ze zo uit een Amerikaanse comic kunnen komen. Ze heeft het Tourettesyndroom, en kan in interviews vaak grofgebekt overkomen. Met het don’t care-gehalte van Alex Turner en de muzikale intuïtie die soms doet denken aan die andere, iets minder zedige popkoning, is het geen wonder dat haar carrière in de lift zit. Ze schrijft nummers over liefde, maar even goed over controversiële onderwerpen als drugs, homoseksualiteit en zelfdoding. Eilish slaat alle hokjes aan gruzelementen en herleidt popmuziek tot z’n eenvoudigste definitie. Ballades, country, r&b, dance, de Amerikaanse tovert bijna elk dier van de zoo uit haar hoed. En of het een gestoorde beestenboel is. (lees hieronder verder)

 

Voir cette publication sur Instagram

 

i must be missing something

Une publication partagée par BILLIE EILISH (@wherearetheavocados) le

Ideale schoondochter

Toegegeven, ze klinkt niet meteen als de ideale schoondochter. Maar vergis je niet, Eilish is de stem van een generatie. Ondanks haar succes blijft ze met beide voeten op de grond en woont ze nog steeds bij haar ouders. Ze praat vrijuit over haar aandoening, komt menselijker over als meeste popsterren en is openlijk tegen drugs, roken en alcohol. “Ik wil jonge mensen aanzetten om niét toe te geven aan groepsdruk en nooit drugs of sigaretten aan te nemen”, vertelt ze. Het nummer ‘xanny’ gaat over de verheerlijking van drugs. “Muzikanten zingen er vaak over alsof het snoepgoed is, dat moet stoppen. Ik heb zelf nog nooit drugs gedaan of zelfs nog nooit gerookt. Ik hoop dat andere jongeren er ook voor kiezen om dat niet te doen, want ik heb al vrienden weten sterven aan een overdosis.” (lees hieronder verder)

Recensie ‘WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO?’

Ondertussen lostte ze al een EP en kwam vorige week dus haar eerste langspeelplaat uit. Billie Eilish is aan een krankzinnige snelheid doorgebroken bij het grote publiek, en dat met minstens even krankzinnige muziek. Haar debuutalbum is net zo gevarieerd als onverwacht, waardoor luisteren veel weg heeft van naar een gestoorde, macabere Lars Von Trier-film kijken. Het album is onmogelijk in één specifieke muziekcategorie te plaatsen. Zelf omschrijft ze het als een verhaal over een verwoeste, dystopische wereld waar geen superheld meer is om haar te redden.

Pop was zelden zo duister, maar toch laat ze je soms een kijkje nemen in haar ziel, zoals met het emotionele ‘when the party’s over’, waarbij het moeilijk is om dat niet op jezelf te projecteren. Eilish raakt niet enkel gevoelige snaren, ook donkere. Nummers als ‘bad guy’ en ‘bury a friend’ zijn obscure popsongs die de plaat eigenheid geven. “I’m a make-your-momma-sad type, make-your-girlfriend-mad type, might-seduce-your-dad type”, zingt ze cynisch, en we zouden haar nog geloven ook. Met een arsenaal aan speelse songs die klaar zijn om de hitlijsten te bestormen, levert Billie Eilish een sterke plaat af.

Karsten Quix