BOOKS. Dit vindt Metro’s Leesclub van ‘Het feest’ van Dimitri Casteleyn

BOOKS. Dit vindt Metro's Leesclub van 'Het feest' van Dimitri Casteleyn
Foto R.V.

In februari hebben de leden van Metro’s Leesclub zich gebogen ‘Het feest’ van Dimitri Casteleyn. Dit is hun verdict.

Waarom zou je het boek aanraden?

“De schrijver heeft blijkbaar een verleden als televisiemaker en dat merk je vanaf het begin. De schrijfstijl is zeer direct en visueel. De verscheidene invalshoeken van de camera zijn hier eigenlijk verschillende vertelstandpunten. In het begin is dat wat wennen, maar al gauw merk je de bedoeling daarvan. De personages komen daardoor beter aan bod en hun complexe persoonlijkheden, elk met hun verleden die ze meeslepen, worden blootgelegd.”



Bernard

“Ik zou het boek willen aanraden omwille van de onderliggende noot: enerzijds dat pestgedrag zoveel jaar na datum nog steeds diepe wonden kan slaan en anderzijds omwille van de vergevingsgezindheid. Je zou juist verwachten dat het hoofdpersonage Maurits enige wrok koestert t.o.v. zijn klasgenoten omdat zij langer kunnen leven en hij terminaal ziek is. De boodschap die hij hen wil meegeven, raakte me evenzeer: denk alle pietluttigheden in het leven weg en heb meer oog voor de kleine momenten des levens.”

Jurgen

“Ik zou het boek aanraden omdat de plot spannend en verrassend is. De personages zijn goed getekend en hun drijfveren plausibel en goed beschreven. Casteleyn hanteert een mooie taal. Daar heb ik van genoten.”

Marke

Waarvan heb je genoten?

“De verrassende ontknoping aan het einde. Een verhaal van een gekwetste jongeman die aan het einde van zijn leven op een doortastende manier afrekent met hen die hem vernederden, maar zijn trauma ook verwerkt heeft en door zijn vergevingsgezindheid blijk geeft van morele suprematie.”

Jacqueline

“Het verhaal werd verteld vanuit de verschillende personages. Dat maakt dat er afwisseling is in de schrijfstijl. Variatie is altijd leuk in een boek. En is er natuurlijk ook de onderliggende positieve boodschap.”

Caro

“Wat me een roman leek, was tegelijkertijd ook een boek waar je graag het einde van wil kennen. Het was spannend, maar dan met een einde dat je niet verwacht bij een thriller.”

Sorrie

Wat vond je minder goed?

“Goh negatief, de fragmenten over de ontmoetingen duurden misschien wel wat lang. Op een gegeven moment was ik zoals een razende gek aan het lezen om toch maar te weten te komen wat Maurits uiteindelijk voor zijn ex-klasgenoten in petto had. Dus soms bleef ik wel wat op mijn honger zitten.”

Jurgen

“Het plot was nogal onrealistisch en had verwarrende invalshoeken. Het deed me soms aan de serie ‘De Parelvissers’ denken.”

Patrick

“De hoofdstukken bestaan uit de standpunten of bedenkingen van de verschillende personages. De sprong van het ene naar het andere vraagt wat extra inleving en concentratie.”

Sorrie

Wat is belangrijkste les die je is bijgebleven?

“Doe een ander niet aan wat je zelf niet zou willen.”

“Ik zou het niet zozeer een les noemen maar een bemoediging en trigger om door een positieve instelling de negatieve ervaringen te overstijgen.”

Jacqueline

“Opletten met feestjes!”

Bernard

“Beoordeel iemand niet te vlug en doe een ander niet aan wat je zelf niet wil aangedaan worden.”

Greta

Eindscore: 4/5