Hoe datingapps symbool staan voor de wegwerpcultuur

Hoe datingapps symbool staan voor de wegwerpcultuur
Foto Unsplash

Het is moeilijk om nog een vrijgezel te vinden die niet op een datingapp zit. Tinder is de grote klassieker, maar er bestaan duizend-en-een alternatieven. ‘Swipen’ is tegenwoordig even normaal als een pizza in de oven steken. Een one night stand vind je binnen de vijf minuten en je gooit hem of haar even snel weer weg.

Seksapps

Laten we het niet mooier maken dan het is: datingapps zijn in de praktijk vaak seksapps. Romantiek heeft lang geleden plaatsgemaakt voor onverbloemde goesting. “Ik ben geil”, “Zin in seks?” en “Netflix en chill vanavond?” moeten je blijkbaar in de stemming brengen. We doen zelfs niet meer alsof. De geilheid druipt ervan af en daar lijken we vrede mee te hebben.

Vuilnisdaten



‘Vuilnisdaten’ of ‘trash dating’ wordt het fenomeen genoemd. Je zin in seks wordt op de apps even makkelijk gestild als een plotse craving naar M&M’s. En de restjes gooi je achteraf net zo makkelijk weer weg. Na een nachtje heb je immers nog geen emotionele band met iemand gevormd en we maken het onszelf liefst niet te moeilijk. Uit een studie van het Franse Ifop blijkt dat 57% van de mannen en 39% van de vrouwen op datingapps louter op seks uit zijn.

Binge dating

Catherine Lejealle, sociologe aan het IFC in Parijs, geeft in Glamour wat meer informatie. “Net zoals binge drinking en bine watching, probeert binge dating een verlangen naar overvloed te stillen. Kwantiteit wordt belangrijker dan kwaliteit in een maatschappij die draait rond sociale media. FOMO (Fear Of Missing Out) is een wijdverspreid gegeven dat symbool staat voor onze samenleving. We willen niets missen, stilstaan voelt als achteruitgaan. Liefst delen we onze ‘overwinningen’ met de buitenwereld en hoe meer, hoe beter natuurlijk. Velen zitten daarom op meerdere datingapps tegelijk, omdat het allemaal nog niet snel genoeg gaat.”

Wegwerpmaatschappij

Dat is nochtans verbazingwekkend, want door de moderne technologie gaat alles al aan een sneltreintempo. De ‘grenzen’ om te communiceren lijken onbestaande, zeker in vergelijking met vroeger. De tijden dat je dagenlang moest wachten op een match op een of andere datingsite, zijn al lang voorbij. Op enkele minuten is het klusje geklaard: openingszin, antwoord en date. Wanneer iemand daar tegenin probeert te gaan, zorgt dat voor onbegrip. Ben je niet op zoek naar een one night stand? Wil je niet zomaar seks met de eerst de beste? Veel kans dat je je even overbodig zal voelen als een wegwerpservet. Sommigen kiezen er daarom expliciet voor om af te stappen van de datingapps en terug te keren naar de klassieke methodes.

Angsten

Maar waarom die schijnbaar onstilbare drang naar ontmoetingen van bedenkelijke kwaliteit? Er heerst een algemene angst voor echtheid. Datingapps voelen veilig aan want de kans op een gebroken hart is klein. De regels liggen min of meer vast en niemand moet de eerste stap wagen. Achter je scherm zit je veilig en zolang je dates beperkt blijven tot een vluggertje, moet je die moeizaam opgebouwde muur rond je hart niet afbreken. Seks is immers heel wat minder intiem dan een relatie. Of is dat toch geworden. Het middel bepaalt het doel en als je op Tinder zit met een serieuze relatie als doel, wordt je scheef bekeken.

Liefdesverhaal

Volgens Catherine Lejealle is er echter nog hoop voor de Tinder-generatie. “Uiteindelijk droomt iedereen van de liefde. Die overromantische liefdesverhalen in de films zijn misschien klef, maar wel iets waar iedereen op hoopt. Apps zijn eigenlijk niet meer dan een bewijs voor onze verlatingsangst, voor onze desillusies. Een manier om gebroken harten tegen te gaan.” De vele Tinder-relaties en zelfs -baby’s bewijzen dat niet iedereen voorstander is van het vuilnisdaten. En dat niet iedereen bang is om z’n gevoelig hartje prijs te geven.