Linde Merckpoel: “Dood van mijn grootmoeder was prachtig”

Foto: YouTube / Linde Merckpoel

Studio Brussel-stem Linde Merckpoel presenteert de Warmste Week dit jaar niet. In plaats daarvan gaat ze op haar manier geld inzamelen voor een goed doel dat haar na aan het hart ligt.

Vaste waarde Linde Merckpoel zit dit jaar niet achter de micro tijdens de Warmste Week. Die eer laat ze over aan Eva De Roo, Michèle Cuvelier en Otto-Jan Ham. De 34-jarige Studio Brussel-presentatrice gaat zélf op pad om geld in te zamelen voor de vzw Coda, een centrum gespecialiseerd in palliatieve zorgen.



Dat heeft te maken met de dood van haar grootmoeder. In een emotionele Instagrampost legt ze uit waarom. “Mensen schrikken vaak als ik zeg hoe prachtig ik de dood van mijn grootmoeder vond. Ik snap het wel, dat klinkt wat raar. Maar toen zij stierf leerde ik mijn, misschien wel, belangrijkste levensles: sterven is iets maf krachtig. Een intens moment dat je alle tijd, alle ruimte en alle liefde moet geven”.

Opgebaard als een koningin

“Ik herinner mij die avond nog zo goed. Want ik kwam binnen in het huis en alles klopte. Meme lag opgebaard als een koningin, bloemen uit de tuin rond haar. Ik voelde haar hand en hoe koud die was en ik wist: dit is voorbij. De familie huilde, praatte, lachte en at. Pistolets hebben mij nooit meer zo gesmaakt als toen. Nog steeds ben ik zó dankbaar voor de manier waarop we afscheid namen. Zo natuurlijk en logisch”, klinkt het.

Merckpoel benadrukt het belang van waardig afscheid te nemen en de tijd vooral even stil te laten staan. “Een geboorte zien we als een grote, intense gebeurtenis, maar sterven kan niet snel genoeg gebeuren. Hup hup, weggemoffeld. Misschien moeten we daar eens mee stoppen”, schrijft ze.

Wens je je steentje bij te dragen aan Coda vzw? Dan kan dat HIER.

View this post on Instagram

Mensen schrikken vaak als ik zeg hoe prachtig ik de dood van mijn grootmoeder vond. Ik snap het wel, dat klinkt wat raar. Maar toen zij stierf leerde ik mijn, misschien wel, belangrijkste levensles: sterven is iets maf krachtig. Een intens moment dat je alle tijd, alle ruimte en alle liefde moet geven. Mijn meme wilde heel graag thuis sterven en daar ook opgebaard liggen. Mijn familie deed er alles aan om die wens te vervullen. Niet simpel. De laatste dagen van mijn grootmoeders leven werden agenda’s overhoop gehaald en waakten haar zeven kinderen rond haar ziekbed. Dag en nacht. Ze zetten bloemen in huis, koffie op tafel en de radio op haar geliefde Radio 2. Haar laatste druppels champagne kreeg ze met een theelepeltje. Tot het op was en voorbij. Een paar uur later al, belde mijn moeder. Met de vraag of we afscheid kwamen nemen en of we ook meteen iets bleven eten daar. Pistolets, aan de grote tafel, in de living. Een paar meter naast het bed waar mijn dode grootmoeder lag. Ik vond die vraag totaal geschift, maar ging dan toch maar. Ik herinner mij die avond nog zo goed. Want ik kwam binnen in het huis en alles – álles – klopte. Meme lag opgebaard als een koningin, bloemen uit de tuin rond haar. Ik voelde haar hand en hoe koud die was en ik wist: dit is voorbij. De familie huilde, praatte, lachte en at. Pistolets hebben mij nooit meer zo gesmaakt als toen. Nog steeds ben ik zó dankbaar voor de manier waarop we afscheid namen. Zo natuurlijk en logisch. Een geboorte zien we als een grote, intense gebeurtenis, maar sterven kan niet snel genoeg gebeuren. Hup hup, weggemoffeld. Misschien moeten we daar eens mee stoppen. En daarom dus, presenteer ik dit jaar niet tijdens Music For Life. Geen woorden maar daden. Ik organiseer een actie voor Coda. Een schitterende VZW die mensen en hun familie helpt om van die laatste dagen het mooiste te maken. Ze zijn zo kostbaar en nodig. Ik hoop ooit voor mijn ouders – die twee daar op de foto- hetzelfde te doen. #MusicForLife #LindeZwijgt

A post shared by Linde Merckpoel (@lindemerckpoel) on