Asielzoekers op eiland Manus vragen APEC-leiders om hen vrij te helpen krijgen

Asielzoekers die vastzitten in door Australië bestuurde detentiekampen op Manus, een eiland van Papoea-Nieuw-Guinea, hebben de wereldleiders die de top van de APEC (Asia-Pacific Economic Cooperation) bijwonen, gevraagd om hen te helpen vrij te raken. De top, waaraan 21 Aziatische landen en landen die aan de Stille Oceaan grenzen deelnemen, gaat dit weekend van start in Port Moresby, de hoofdstad van Papoea-Nieuw-Guinea.
“We vragen alle leiders die deelnemen aan de APEC-top vriendelijk om dit onderwerp in uw vergaderingen te bespreken, en druk te zetten op Australië en Papoea-Nieuw-Guinea om ons vrij te laten”, zeggen de vluchtelingen in een brief aan de media.
Australië heeft een omstreden beleid waarbij asielzoekers die zonder geldige papieren per boot het land binnenkomen, worden afgewezen. Het land houdt de asielzoekers voor onbepaalde duur vast in ‘buitenlandse verwerkingscentra’ op de eilanden Manus en Nauru in de Stille Oceaan, waar ze zich in een uitzichtloze situatie bevinden.
“We worden hier al meer dan vijf jaar tegen onze wil vastgehouden in een detentiekamp door de regeringen van Australië en Papoea-Nieuw-Guinea”, staat in de brief. De asielzoekers zeggen dat ze “gefolterd zijn door de regeringen van Australië en Papoea-Nieuw-Guinea”. “Zeven van onze vrienden zijn omgekomen door zelfdoding of door een gebrek aan medische zorg.”
De Verenigde Naties noemde de omstandigheden in de kampen “zeer choquerend”. Mensenrechtengroepen noemden de infrastructuur “openluchtgevangenissen… bedoeld om sommige van de kwetsbaarste mensen ter wereld lijden toe te brengen”.
Ook na de sluiting van de detentiekampen vorig jaar op het eiland Manus verblijven er meer dan zeshonderd asielzoekers in tijdelijke infrastructuur. De sluiting kwam er na een uitspraak van het Hooggerechtshof dat de kampen illegaal en ongrondwettelijk noemde.
Het Australische beleid is erop gericht om een afschrikkingseffect teweeg te brengen. Zo voeren opeenvolgende Australische regeringen aan dat het aantal bootvluchtelingen (en verdrinkingen) is afgenomen sinds het beleid in voege trad. Dat is evenwel maar een deel van het verhaal. Zo berichtte The Guardian eerder deze week nog dat Australië de voorbije veertien maanden tien keer een ander land moest helpen om pogingen te “verstoren” om Australië per boot te bereiken. En in 2017 berichtten media dat Australië sinds 2013 ook zelf een dertigtal boten dwong om terug te keren.
De zogenaamde bootvluchtelingen zijn overigens slechts de meest zichtbare vorm van ‘illegale’ migratie naar Australië. Een grote groep van 64.000 migranten is het land met geldige papieren het land binnengekomen, maar heeft die intussen laten vervallen. Dat bleek in juli 2017 uit een onderzoek van het ministerie van Immigratie en Grensbescherming. Die laatste groep springt minder in het oog, de politieke belangstelling is navenant.

bron: Belga