Maatregelen tegen energiearmoede bereiken kwetsbare gezinnen maar gedeeltelijk

Maatregelen tegen energiearmoede bereiken kwetsbare gezinnen maar gedeeltelijk

Het Vlaamse beleid tegen energiearmoede is goed onderbouwd, maar de doelstellingen zijn nog te vrijblijvend. Bovendien bereiken de maatregelen niet alle kwetsbare gezinnen en zorgen ze ook nog onvoldoende voor energiebesparende ingrepen. Dat stelt het Rekenhof in een rapport. Het Rekenhof heeft de Vlaamse beleidinstrumenten op het vlak van energiearmoede onder de loep genomen. Door het ontbreken van een eenduidige definitie van en cijfers over energiearmoede (sommige cijfers spreken van 70.000 gezinnen, anderen van 400.000 gezinnen) was het volgens het Rekenhof geen sinecure om de problematiek in kaart te brengen.

Volgens het Rekenhof is het Vlaamse beleid wel stevig onderbouwd, maar blijven de doelstellingen wat “vrijblijvend”. Het hof heeft ook een aantal instrumenten geëvalueerd (gaande van energiescans en premies tot budgetmeters) en komt tot de vaststelling dat “kwetsbare gezinnen slechts beperkt bereikt worden en dat een groter bereik mogelijk is”. Soms zijn de doelgroepen zo scherp afgelijnd dat bepaalde kwetsbare gezinnen uit de boot vallen.



Zo kennen de energiescans, de gratis doorlichtingen van het energieverbruik in woningen, een hoog bereik, “maar vallen enkele categorieën van mensen in armoede daar nog buiten”. “Bovendien is de doorstroming naar energiebesparende maatregelen die opvolgscans kunnen leveren beperkt, mede door de uitsluiting van sociale huisvestingsmaatschappijen van deze opvolgscans”, klinkt het.

Een ander probleem zijn de premies. Zo kennen bepaalde isolatiepremies volgens het Rekenhof maar een beperkt succes “door de spanning die volgt uit het feit dat de eigenaars het initiatief moeten nemen en het grootste deel van de kosten moeten dragen terwijl de kwetsbare huurders vooral de baten genieten”.

bron: Belga