Vuelta – Simon Yates is opgelucht

Vuelta - Simon Yates is opgelucht
Vuelta - Simon Yates is opgelucht

Zonder ongelukken kroont Simon Yates zich tot eindwinnaar van deze Vuelta. De Brit moest in het slot weliswaar Miguel Angel Lopez en Enric Mas laten rijden, met een voorsprong van 1:45 op de Spanjaard en 2:04 op de Colombiaan in het eindklassement mag hij niet klagen over zijn dominantie. “Ik ben zo trots dat ik het hier voor mekaar krijg”, zei de Brit na afloop van de 20e etappe. “Dit betekent heel veel voor mij en de ploeg, die voor de eerste keer het eindklassement pakt in een grote ronde.” “Het moet nog een beetje tot me doordringen”, stelde Yates. “Ik heb hier zo hard voor geknokt, samen met de ploeg die me drie weken lang zo goed beschermd heeft en me naar deze overwinning loodste. Het is gewoon ongelooflijk. Dit is zo’n opluchting voor mij, zeker na de Giro.”
Yates trok zelf in de tegenaanval op de voorlaatste klim, op zoek naar Lopez en Quintana. “Ja, de aanval is soms gewoon de beste verdediging”, gaf hij aan. “Adam (zijn broer, nvdr.) had me aangegeven dat zijn benen stilaan leeg liepen. Hij had al 20 kilometer of meer ongelooflijk werk verricht. Ik wilde het risico niet lopen dat ik in de vallei, tussen de voorlaatste en laatste col van de dag, alleen op zoek zou moeten gaan naar de koplopers. Dus zette ik aan, in de hoop dat Mas zou meespringen en ik ook snel naar Lopez zou rijden. Die was, net zoals Mas, ook gebaat bij samenwerking.”
Zo geschiedde. Yates dichtte de kloof in de afdaling met de koplopers, enkel op de slotklim moest hij enkele seconden prijsgeven op Mas en Lopez. Maar intussen vormden Kruijswijk en Valverde al lang geen bedreiging meer voor zijn eindzege. “Natuurlijk zat ik in die laatste klim echt op mijn limiet, maar ik was nog oké en kon de schade beperken. Ik ging in mijn eigen ritme naar boven. Dat volstond voor de eindzege.”
Yates gaf toe dat hij zenuwachtig was. “Vooral vanmorgen was ik toch nerveus. Dat was eigenlijk de eerste keer, want ik wist dat ons een ‘crazy’ dag te wachten stond, een korte bergrit waarin er zou aangevallen worden. En je weet ook nooit hoe de benen gaan reageren op zo’n rit, zeker niet in de derde week. Gelukkig voelden de benen goed aan, was mijn team sterk en kon ik de kalmte behouden. Deze eindwinst is ongelooflijk. In de Giro lukte het me niet, nu maak ik het wel af.”
En het WK? “Wel, dat is zeker iets waarmee ik bezig was voor deze Vuelta. En het gaat nog door mijn hoofd, maar laat me eerst toch genieten van deze eindzege. We zullen ook zien hoe ik recupereer van deze inspanning en mijn broer Adam werd hier ook dag na dag beter. Dus we zien wel.”

Bron: Belga