Vijfhonderd vluchtelingen verblijven nog altijd in Duinkerke

Vijfhonderd vluchtelingen verblijven nog altijd in Duinkerke

Nog steeds verblijven ongeveer vijfhonderd vluchtelingen in het Noord-Franse Duinkerke in mensonwaardige omstandigheden. Dat stelde het persagentschap Belga ter plaatse vast. Vooral het aantal kinderen en minderjarigen, al dan niet begeleid, valt op. Tot voor kort zaten de vluchtelingen rond het natuurdomein Puythouck, maar sinds een zoveelste razzia van de politie, ongeveer twee maanden geleden, zitten de honderden mensen en gezinnen in een ander hoekje gewrongen, tussen de A16, het verlengde van de E40, en een sporenbundel. Daar is een volledig nieuw tentenkamp ontstaan dat weliswaar bijna wekelijks ontruimd wordt door de Franse politie en een regen van pepperspray om het hele hebben en houden van de vluchtelingen onbruikbaar te maken. De bewoners van het kamp worden dieper in het struikgewas gedwongen, zodat ze niet zouden te zien zijn vanop de snelweg. Voorzieningen zijn er amper, op enkele schamele toiletten en losse kraantjes met ondrinkbaar water na.

Het domein is vrij uitgestrekt maar tijdens de voedselbedeling wordt duidelijk hoeveel volk er in het vuile, stinkende kamp zit. Honderden mensen schuiven aan. Opvallend: onder hen bevinden zich tientallen kinderen. De politie en Franse overheid probeert de situatie en de minderjarigen in kaart te brengen omdat heel wat minderjarigen onder de radar verdwijnen. Ongeveer 10.000 minderjarigen zijn vermist in Europa, wellicht ten prooi gevallen aan een illegaal circuit van mensensmokkelaars- en handelaars. “We schatten dat hier een tachtigtal kinderen verblijven. Op een populatie van vijfhonderd is dat dus veel”, aldus Patrick Legein van vzw Humain. “Mensensmokkelaars zien in de lente hun kans schoon om gezinnen te overhalen om de oversteek te maken. In de zomer eindigen die dan hier. Vandaar dat hoge aantal.” De jongste kinderen zijn amper enkele maanden oud. Melk en pampers zijn er niet, hulp amper. Veel kinderen vinden alsnog wat vreugde omdat ze van het kamp een soort avontuurlijk speelterrein hebben gemaakt.



Dat er nog altijd honderden mensen verblijven in de kampen, tussen de modder en de uitwerpselen, heeft meerdere reden. “Er heerst totale desinformatie rond de asielprocedure in Frankrijk en de buurlanden”, duidt D’hulster. “Ze zien Groot-Brittannië nog steeds als het beloofde land.” Daarnaast zitten heel wat vluchtelingen klem in de handen van mensensmokkelaars die hen heel wat beloven en vooral veel geld aftroggelen. Het grootste probleem is wellicht het feit dat bijna dagelijks mensen nog in Groot-Brittannië geraken, ook al eindigen opgepakte vluchtelingen vaak terug in Duinkerke en is de asielprocedure bijna even hard als op het vasteland. “Ik wil gerust asiel aanvragen in Frankrijk, maar ik wil geen vingerafdrukken geven”, getuigt de 31-jarige Z. uit Koerdistan. “Ik wil blijven proberen, want velen zijn er al in geslaagd. Dit is mijn strijd voor een beter leven.”

Ondertussen blijft de nood hoog. Ouders smeken om melk, pampers en schoenen, volwassenen om voedsel, water en dekens. Het goede weer zorgt ervoor dat iedereen kan overleven, maar als de regen straks het terrein opnieuw in een ondoorwaadbaar bos verandert is het opnieuw ieder voor zich, en zullen de spanningen tussen de bevolkingsgroepen, zoals Koerden, Irakezen en Afghanen alleen maar toenemen, terwijl de politie alleen maar toekijkt, op die wekelijkse opruimingsactie na.

bron: Belga