Metro’s Leesclub. Het verdict van ‘Paradijs bij het dashboardlicht’

Metro's Leesclub. Het verdict van ‘Paradijs bij het dashboardlicht’
Foto VRT

In juni hebben de leden van Metro’s Leesclub zich gebogen over ‘Paradijs bij het dashboardlicht’ van Robert van Eijden. Dit is hun verdict.

Wat vind je positief?

“Het is een leuk boek, vlot geschreven. Het lezen verveelt nooit. Het verhaal kabbelt ook rustig verder aan een gezapig tempo. Vijftigplussers zullen heel wat situaties uit hun jeugd herkennen. Ideaal om in een strandstoel aan zee in de zon te ontspannen.” Eddy (59, ingenieur)



“Het mag dan wel geen wereldliteratuur zijn, maar dit boek leest zo aangenaam vlot dat ik af en toe moest stoppen om op adem te komen. Zelf zit ik in de leeftijdscategorie van de hoofdpersonages waardoor alles dan ook heel herkenbaar is. De vele verwijzingen naar de muziek van de jaren 80 muziek heeft me ertoe aangezet wat extra nummers aan mijn luisterlijst toe te voegen. Godbetert, ik ben zelfs een doosje Saroma-pudding gaan kopen om het uit te proberen. Ondertussen staat ook het eerste boek van Van Eijden op mijn e-reader.” Marke (48, bediende)

Wat negatief?

“Ik had gehoopt de geschiedenis van mijn jeugd te kunnen toetsen aan gebeurtenissen, sociale achtergronden of voorliefdes in deze roman. Op een reeks muziektitels na viel dat erg tegen. Ik noteerde ook niet één zin waarvan ik dacht: die wil ik wel onthouden.” Michel (61, journalist)

“Ik miste een beetje diepgang in de personages. Waarom is bijvoorbeeld Chris geworden zoals hij is? Ook het einde vond ik wat flauw. Het voorlaatste hoofdstuk zou een betere en mooiere afsluiter geweest zijn.” Filip (36, ingenieur)

“Inhoudelijk is het niet echt hoogstaande literatuur, al vind je hier en daar wel kritische noten en subtiele hints terug.” Lucie (30, bediende)

Zou je het boek aanraden?

“Ik zou het aanraden omdat het makkelijk leest en gemiddeld om de vijf pagina’s wel minstens een glimlach op je gezicht tovert, ideaal om op een zomers terras te lezen. Maar ik vind het zeker geen must-read, eerder een leuk leessnoepje?” Filip

“Van Eijden overgiet zijn verhaal – dat er uiteindelijk geen is – met een saus van hilariteit, met er in het dik opgelegde humor. Dat werkt een poos. De lezer ziet er het absurde wel van in. Van Eijden valt echter eindeloos in herhaling en dat doet afknappen. Zijn slotakkoord is naast te ver gezocht ook ontgoochelend.” Michel

“Ik kan het boek niet aanraden aan wie een ‘goddelijke komedie’ verwacht, de humor is vaak ver te zoeken. Je moet ook echt wel de jaren 70 en 80 bewust hebben meegemaakt om het boek te kunnen pruimen. Een vijftiger die een nostalgische terugblik op zijn jeugdjaren zoekt, zit met dit boek goed. Een aaneenschakeling van halfvergeten muziek, flashbacks, tv-programma’s en reclame dompelen je onder in een verleden dat nooit de geschiedenisboekjes zal halen maar wel een belangrijk stuk van je eigen leven uitmaakt.” Tommy (55, ingenieur)