Metro’s Leesclub. ‘Antigone in Molenbeek’ van Stefan Hertmans: dit is het verdict

Metro's Leesclub. ‘Antigone in Molenbeek’ van Stefan Hertmans: dit is het verdict
Foto VRT

In mei hebben de leden van Metro’s Leesclub zich gebogen over ‘Antigone in Molenbeek’ van Stefan Hertmans. Dit is hun verdict.

“‘Antigone in Molenbeek’ is het verhaal van een jonge moslima die haar broer wil begraven. Probleem: die broer is een zelfmoordterrorist die zichzelf onlangs heeft opgeblazen. De autoriteiten weigeren het lichaam vrij te geven en verhinderen zo een begrafenis. Nouria gaat tot het uiterste. Het boek gaat over een zeer actueel thema dat doet nadenken.”



Eddy (bediende, 59)

Wat vind je positief?

“Het eeuwenoude toneelstuk van Sophocles wordt tot leven gebracht door Nouria. Je voelt echt mee met haar zoektocht naar gerechtigheid. Niet voor haar broer, maar voor zichzelf en haar familie. Ik vond het een knappe vertaling naar de huidige problematiek. Je leest het boek misschien in één adem uit maar blijft er dagen mee bezig.”

Marke (bediende, 48)

“De auteur toont op een sterke manier de menselijkheid van de personages. Mensen vergeten in een context van terrorisme dat er ook een familie achter zit, dat het over mensen gaat.”

Evelien (audioknutselaar, 29)

“Puur praktisch: het is het perfecte handtasformaat. Daarnaast geeft de combinatie van bewoordingen en vormelijke keuzes bij momenten het gevoel dat je een dichtbundel leest. Een aantal passages kunnen als geheel op zichzelf staan.”

Ilse (freelance creative, 30)

Wat negatief?

“Hertmans legt een parallel met het Griekse drama van Sophocles. Enige voorkennis hierbij is wel vereist, anders gaat elke verwijzing verloren en verliest het verhaal aan inhoud. Maar nergens worden deze verbanden duidelijk gemaakt.”

Eddy

“Het duurde even vooraleer ik mee was met het verhaal, maar misschien is het net sterk dat de puzzelstukjes pas na een paar bladzijden in elkaar beginnen te vallen.”

Heidi (onderwijsondersteuner, 44)

“De korte zinnen en lay-out brengen een kadans in het boek die soms wat te snel door denderde. Dan hunkerde ik naar meer woorden om Nouria en haar broer beter te leren kennen.”

Ilse

Wie zou het boek moeten lezen?

“In tijden waarin we dag in dag uit geconfronteerd worden met (berichten over) terreurdreiging, waarin we dagelijks lezen over de processen tegen terreurverdachten en we allemaal al wel eens even hebben nagedacht over onze veiligheid, lijkt het me een aanrader voor iedereen. De tekst biedt een razend interessant perspectief op terrorisme, radicalisering en integratie. Het vraagt om meer menselijkheid en begrip voor de families van de terroristen, die vaak even verslagen achterblijven als de slachtoffers.”

Sofie (radio- en televisiemaker, 34)

Zou je het boek aanraden?

“Zeker! Ik las het boek vrij snel uit en dacht dat het me niet geraakt had, maar het de vragen die het verhaal oproept, zijn toch nog lang blijven nazinderen.”

Ann (leerkracht, 38)

“Ik zou het aanraden omdat het een klassiek verhaal uit de oudheid is dat op relatief vrijelijke wijze is vertaald naar de huidige samenleving, en dat nog maar eens aantoont dat de mens altijd de mens blijft, met dezelfde basisgevoelens.”

Filip (ingenieur, 36)

“Omdat het verhaal zo kort is, krijg je geen tijd om je te hechten aan het hoofdpersonage. Net daarom is het een aanrader, het is iets anders.”

Mirke (leerkracht, 29)