Pendelaar Annelies: “Enkel goede vriendinnen laat ik in mijn hart kijken”

Elke week grijpt Metro een pendelaar bij de kraag voor een kort gesprek. Achter elke anonieme reiziger schuilt immers een verrassende persoonlijkheid. Deze week is het de beurt aan Annelies Huibers, een 29-jarige lerares techniek. 

ZICHT



In Marokko werd ik helemaal omvergeblazen door de schoonheid en de puurheid van de natuur. Marokko wordt vaak geassocieerd met het drukke Marrakesh, maar het contrast tussen die hectische stad en de rust op het platteland kan bijna niet groter zijn. De plaatselijke bevolking rijdt rond op ezels, iedereen zwaait voortdurend en schiet je onverwachts hulp. En ondanks alle waarschuwingen zijn we als twee alleenreizende vrouwen overal behandeld als prinsessen. Een echte eyeopener.

GEHOOR

Ik kan probleemloos een hele avond naar iemand luisteren zonder dat ik zelf per se aan het woord moet komen. Wanneer iemand op dreef is, heeft hij of zij maar een paar vragen of een welgemikte stilte nodig om te blijven vertellen. En zo vliegt de tijd voorbij. Achteraf krijg ik vaak berichtjes om me te bedanken voor de fijne avond. (lacht) Dat is misschien ook de reden waarom buitenstaanders niet meteen in mijn hart kunnen kijken, dat privilege is enkel weggelegd voor mijn goede vriendinnen.

SMAAK

Pannenkoeken zijn mijn ultieme lievelingsgerecht, ik zet het minstens vier keer per week op het menu. De opties om te variëren zijn eindeloos: ik maak zelden de klassieke, zoete variant. Vaak gebruik ik boekweit, havermout of speltbloem in plaats van gewone bloem om het recept een gezonde make-over te geven. Mijn beleg mag dan weer wél zoet zijn. Denk aan appeltjes, Luikse siroop of gewoon simpele bruine suiker.

REUK

De geur van koffie werkt voor mij verslavend. Een koffiebar binnenkomen is voor mij als thuiskomen: de geur van versgemalen koffiebonen roept een instant huiselijk gevoel op. Die koffieverslaving is voor mij begonnen in Australië, waar dat drankje uitgroeide tot mijn grootste uitgavenpost. (lacht) Al hoeft het voor mij niet altijd koffie te zijn, soms ruil ik het in voor een verse gemberthee.

TAST

Ik ben heel graag bezig met mijn handen. Een jaar geleden ben ik begonnen met naailessen. Wanneer ik stofjes moet uitkiezen is de zachtheid ervan het belangrijkste criterium. Omdat je op een stoffenmarkt geen zicht hebt op de kwaliteit van een bepaald stuk, volg je gewoon je gevoel. Mijn fascinatie voor alles wat zacht is, dateert trouwens al van in mijn kindertijd. Ik koos altijd de zachtste zakdoeken uit om als ‘duimdoek’ te gebruiken.

ZESDE ZINTUIG

Mijn open blik en mijn spontaniteit leveren mij heel veel complimenten op. Ik word heel gemakkelijk aangesproken over de meest uiteenlopende onderwerpen. Mensen voelen zich snel op hun gemak bij mij. Mijn grootste geheim? Ik breng veel tijd door met de mensen die ik graag zie, want op die momenten ben ik het gelukkigst. Dat geluk straal ik uit en deel ik op die manier met anderen.

Tekst en foto door Mare Hotterbeekx