Ja jij wil… een persoonlijke huwelijksceremonie? Twee experts geven tips

Foto R.V.

De laatste jaren heeft het huwelijk een heuse transformatie ondergaan. Waar gasten vroeger eerst naar de kerk gingen en vervolgens in een feestzaal aanschoven voor een uitgebreid viergangenmenu, mag het nu allemaal wat persoonlijker. Twee experts verklappen hoe je dat best aanpakt.

Het is de droom van nagenoeg elke bruid: een Pinterestwaardige ceremonie waar veel gelachen wordt en waar enkele traantjes vloeien, van ontroering én van stiekeme jaloezie. Maar hoe begin je daar in godsnaam aan? Huwelijksfotografe Tasja Van Rymenant en huwelijksplanner Olga Lincautan schreven er het boek ‘Ja, ik wil een persoonlijke ceremonie’ over.



Olga: “Pinteresten mag, maar bruidjes in spe moeten beseffen dat hun huwelijk er niet even sprookjesachtig zal uitzien. Sociale media zijn in eerste instantie een handig hulpmiddel om inspiratie op te doen, maar dan laat je alle info en ideeën best even bezinken. Anders spreek je holderdebolder met de ene leverancier na de andere af en verlies je het totaalplaatje uit het oog.”

Tasja: “Je staat best even stil bij wat jullie als koppel belangrijk vinden. Doen jullie alle twee niets liever dan brunchen? Ga dan uitgebreid met de gasten ontbijten. Hetzelfde geldt voor natuurmensen. Zulke types moeten geen overhaaste speurtocht starten naar een feestzaal, maar kunnen beter op zoek gaan naar een pittoreske locatie met een open plek waar veel groen aanwezig is.”

Wat is jullie gouden tip voor een persoonlijke ceremonie?

Olga: “Probeer uit te vogelen wat jullie als stel uniek maakt en vertaal dat naar de ceremonie. En laat je niet verrassen door alle praktische en technische zaken die bij een trouwfeestkomen kijken. Om dat te voorkomen, laat je je best omringen door goede leveranciers die je bijstaan met voldoende advies.”

Als er één ding is waar je niet op mag besparen, wat is dat dan?

Olga: “De fotograaf. (lacht door Tasja’s triomfantelijke blik) De zogezegde schoonste dag van je leven vliegt voorbij. Achteraf zijn foto’s dan de perfecte herinnering.”

Olga: “Mijn man zou ook suggereren om niet te bezuinigen op het eten. Of het nu foodtrucks zijn of lange tafels met tapas, dat blijft de mensen bij. Bovendien is het dé grote nachtmerrie van vele koppels: dat de gasten met honger naar huis gaan.”

Tasja: “Dus kort samengevat: op plaats één staat de fotograaf. (glundert) Dan volgt het eten en op plaats drie staat voor mij de algemene sfeer.”

En wat zijn de belangrijkste factoren voor de sfeer? De locatie en de aankleding?

Olga: “Ja, klopt. Als koppels een zaal boeken, houden ze vaak rekening met het dansfeest en een plek om te eten, maar de ceremonie zien ze over het hoofd. Het resultaat is dat iedereen gepropt wordt in een klein, extra zaaltje dat ze toevallig nog konden gebruiken. Dat is zonde, want de ceremonie moet eigenlijk het mooiste moment van de dag zijn.”

Ik heb de indruk dat een ceremonie in de openlucht steeds populairder wordt. Klopt dat?

Olga: “Zeker weten. Steeds meer mensen willen het feest organiseren op het strand, in een tuin of in een bos. Ik moet dan meestal het enthousiasme temperen en hameren op een plan B. Want wat als het regent?”

Wat zijn naast een ceremonie in de buitenlucht de andere trouwtrends van 2018?

Olga: “Eigenlijk zie je het Deense hygge – het relaxte en gezellige sfeertje – overal terugkomen. Vroeger planden verloofde koppels hun trouwdag volledig vol. Ondertussen spreiden ze de activiteiten meer, soms zelfs over een heel weddingweekend. Op die manier hebben ze meer de tijd om van elk moment te genieten.”

Tasja, jij bent zelf nog niet getrouwd. Hoe ziet jouw droomdag er uit?

Tasja: “In het ideale scenario stappen we op een vliegtuig naar de verste uithoek van de wereld om daar een maand rond te reizen. Onze ceremonie is gewoon met ons tweetjes op een of andere berg. Dat klinkt misschien raar, maar ik zou mijn geloften met niemand anders willen delen dan met mijn vriend. Ik hoor van andere bruidjes ook vaak dat ze stress hebben omdat ze zich voor jan en allemaal zeemzoeterig moeten gedragen. Niets moet, dus als je ergens geen zin in hebt, laat het dan toch gewoon vallen.”

Ik kan me inbeelden dat veel ouders het daar niet mee eens zijn en inspraak eisen. Hoe maak je dan op een goede manier duidelijk dat je het anders wil aanpakken?

Olga: “De enige oplossing is goede communicatie. Maak duidelijk wat jouw standpunten zijn en dat je niet wil afwijken van jouw plan. Maar gemakkelijk is dat niet natuurlijk, zeker niet als ouders mee betalen voor de trouwdag.”

Zijn jullie al aanwezig geweest bij ceremonies die faliekant misliepen?

Tasja: “Ik moest eens een trouw fotograferen op het strand. Er stond een prachtig prieel en enkele stoelen, maar voor de rest was er in de verste verte geen afdak te bespeuren. En hoewel er geen regen voorspeld was, kwam er tijdens de geloften plots een vreselijke hagelbui voorbij. Die duurde maar vijf minuten, maar het leek wel alsof er een ramp had plaatsgevonden. Iedereen was doorweekt en overal lagen losse schoenen in het zand. (lacht)
Olga: “Maar dat maakt de ceremonie ook net memorabel. Zo’n absurde momenten vind ik echt subliem. Dan komt het er op aan om te beseffen dat de dag niet perfect moet zijn en dat je de controle moet loslaten. Als je daar in slaagt, geniet je er des te meer van.”

Liesbeth De Corte 

Wie is?

Tasja Van Rymenant is freelance huwelijksfotograaf. Ze houdt van onderweg zijn, prachtige dennenbossen en de geur van granola in de oven. Olga Lincautan heeft in 2013 haar eigen bedrijfje Minn opgericht en verzorgt persoonlijke huwelijksceremonies en het drukwerk en de styling dat daarbij komt kijken. Ze is dol op de geur van Russische pannenkoeken en zelfgemaakte confituur. Samen hebben ze het boek ‘Ja, ik wil een persoonlijke ceremonie’ geschreven.

‘Ja, ik wil een persoonlijke ceremonie’, Manteau