Pendelaar François: “Ik zou graag een zesde zintuig ontwikkelen om mijn stommiteiten te voorspellen”

Elke week grijpt Metro een pendelaar bij de kraag voor een kort gesprek. Achter elke anonieme reiziger schuilt immers een verrassende persoonlijkheid. Deze week is het de beurt aan François Massoz-Fouillien, een 30-jarige communicatieverantwoordelijke in de audiovisuele sector. 

ZICHT



Het zicht is een zintuig dat me ontbreekt. Niet omdat ik slecht zie, maar omdat mijn zicht heel selectief is. Sommige dingen mis ik compleet. Een van mijn collega’s is bijvoorbeeld zwanger. Ze gaf me de hele dag hints, maar ik heb niks gezien (lacht).

GEHOOR

Het gehoor is een essentieel zintuig voor mijn werk. Als communicatieverantwoordelijke moet ik naar iedereen luisteren. In mijn privéleven is dat moeilijker (lacht). Een luisterend oor is iets dat je moet ontwikkelen. Misverstanden liggen aan de basis van veel conflicten. Door goed te luisteren en te begrijpen, kan je veel situaties ontmijnen.

REUK

Ik vertrouw erg op mijn reukzin. Het geeft me zin om te eten! Ik ben ook vrij gevoelig voor geuren op het openbaar vervoer… ‘s Morgens is dat afzien (lacht)! Een geur waar ik dol op ben, is die van hout. Het herinnert me aan het houtvuur dat we thuis hadden toen ik klein was. Die geur maakt me blij.

SMAAK

Ik ben een echte lekkerbek en fijnproever. Ik eet graag en denk graag na over wat ik ga eten. Soms duurt het echt lang voor ik beslis waar ik zin in heb. Vanavond eten we fondue! Ik wou dat ik al thuis was (lacht).

TAST

Ik ben heel tactiel. Ik moet dingen aanraken om ze te begrijpen. Maar het irriteert mijn zoontje van zes. Ik pak hem te veel vast, zegt hij! Tja, hij beseft het niet, maar hij zit volop in zijn nee-fase.

ZESDE ZINTUIG

Ik ben iemand vastberaden, die vertrouwt op zijn ideeën. Het voordeel is dat ik niet vaak twijfel. Het nadeel is dat ik mezelf overtuig van bepaalde dingen die niet altijd waar zijn. En dat ik dus domme dingen doe. Ik zou graag een zesde zintuig ontwikkelen om mijn stommiteiten te voorspellen (lacht)!

Tekst en foto Sarah Freres