Toerskiën in alle veiligheid

Het is dé nieuwe trend in de bergen: een flank oplopen met stijgvellen onder je ski’s, toppen bereiken die enkel zijn weggelegd voor een handjevol bevoorrechte avonturiers en weer naar beneden glijden door de sneeuw. In het station van Saint-Gervais kan het op een beveiligd domein. 

Toerskiën was lang alleen voorbehouden aan echte berggeiten. Uitstekende skiërs én kenners van de risico’s van het hooggebergte dwaalden ver af van de toeristische skigebieden en beklommen besneeuwde flanken waar amateurs enkel van konden dromen. De ideale manier om het plezier van langlaufen te koppelen aan de adrenalinerush van skiën buiten de pistes.

Foto’s als inspiratiebron



De foto’s die deze pioniers meebrachten, werken heel aanstekelijk. Meer en meer skiërs beklimmen tegenwoordig pistes die de meesten liever gewoon afdalen. Stap voor stap gaan ze naar omhoog, met speciaal schoeisel en synthetische ‘zeehondenhuid’ onder hun ski’s. Een stevige challenge, want je lichaam moet een zware inspanning leveren en tegelijk de kou trotseren.

“Het is een discipline die in de smaak valt bij duursportfans, zoals wielrenners en traillopers. Het is een mix van intense fysieke inspanning en genieten van prachtige landschappen”, legt een beoefenaar uit. Eenmaal boven voegt de afdaling langs ongerepte hellingen een vleugje fun en adrenaline toe.

Veilig in het skistation

dav

Skistations passen zich volop aan om liefhebbers de kans te geven deze nieuwe sport in alle veiligheid te ontdekken. In Saint-Gervais, bijvoorbeeld, is twee avonden per week een speciale piste open op een beveiligd domein. Buiten deze speciale pistes is toerskiën verboden, wegens het risico op een ongeval met een aanstampmachine (de kabels die hen vasthouden op steile hellingen kunnen een gevaar vormen voor de skiërs). Er staat ook een echte toerskipiste in de steigers, waar je in een ongerepte omgeving naar boven klimt en via de pistes weer afdaalt.

Sommige puristen vinden misschien dat die beveiligde parcours net ingaan tegen het idee van toerskiën, dat dicht bij de natuur wil staan. “Die parcours zijn een goed compromis tussen veiligheid en het plezier van toerskiën”, relativeert Elsa Raymond, de communicatieverantwoordelijke van het skistation. “Er is een reële vraag om deze discipline te kunnen beoefenen en te genieten van de pracht van de bergen. Maar dan wel zonder risico’s.” En eigenlijk hoef je helemaal niet ver weg van de stations te gaan om rust en ongerepte sneeuw te vinden. Een paar meter door de dennenbomen is vaak al genoeg om een andere wereld te ontdekken, waar stilte en wilde dieren de baas zijn.

Met een gids, voor een intense ervaring

dav

Na een vermoeiende beklimming gaat er niets boven de opwinding van een duizelingwekkende afdaling door de sneeuw. Het ideale scenario van elke toerskiër. Om zo’n avontuurlijk terrein te trotseren, zijn een ‘lawinepieper’ (die zendt een signaal uit om slachtoffers van een lawine snel te vinden onder de sneeuw), een schop en een sonde onmisbaar. Die kan je gewoon huren.

Het is ook raadzaam met een gids op pad te trekken, om het risico op ongevallen te vermijden én om de beste hellingen te ontdekken. Reken op 350 tot 400 euro per dag voor een groep tot vijf personen in Saint-Gervais.

Waar?

Verschillende stations bieden gemarkeerde routes aan. In Saint-Gervais, aan de voet van de Mont Blanc, kan je de Mont Joly beklimmen, aan de rand van een skigebied. Op de top geniet je van een prachtig uitzicht op de omringende bergen. Terug afdalen naar het station kan veilig via de pistes. Met een gids of monitor kan je je wagen aan steilere hellingen buiten de pistes.

Wanneer?

Toerskiën is ideaal in de lente, wanneer er nog genoeg sneeuw ligt en de lange, zonnige dagen zin geven om langer buiten te zijn.

Camille Goret