Honderdduizenden krokussen langs Belgisch-Nederlandse grens herinneren aan “Dodendraad”

Honderdduizenden krokussen langs Belgisch-Nederlandse grens herinneren aan "Dodendraad"

Met honderdduizenden witte krokussen langs de Belgisch-Nederlandse grens en een fietsroute van 350 kilometer tussen Knokke en het Nederlandse Vaals wil de Nederlandse stichting Verhalis de herinnering aan de “Dodendraad” uit de Eerste Wereldoorlog levend houden. De stichting bekijkt momenteel in elke grensgemeente in België en Nederland de praktische aspecten van het project. Vandaag is Voeren aan de beurt. De Dodendraad was een elektrische versperring die de Duitse bezetter in 1915 langs de hele Belgisch-Nederlandse grens plaatste om te voorkomen dat smokkelaars, spionnen en deserteurs de grens zouden oversteken. Zowat 1.000 mensen sneuvelden bij pogingen om van bezet België naar het neutrale Nederland te gaan. Vluchtelingen die aan het begin van de oorlog naar Nederland waren gevlucht, konden door de draad ook niet meer terug naar huis. Families waren daardoor jarenlang van elkaar gescheiden.

Verhalis, een Nederlandse vzw voor bijzondere erfgoedprojecten, werkt sinds 2014 aan het landkunstwerk in de vorm van een wit krokuslint langs het voormalige traject van de Dodendraad. De vzw wil nu ook de Belgische provincie Limburg, de Belgische gemeenten en heemkundigen betrekken bij het project.



Tijdens de week van de Dodendraad, van 7 tot 14 oktober 2018, zullen er honderdduizenden witte krokussen worden geplant langs het voormalige traject van de Dodendraad. De bloemen worden geplant door kinderen van basisscholen, heemkundeverenigingen en vele vrijwilligers uit zowel België als Nederland. “Het krokuslint moet een monument worden ter nagedachtenis van de slachtoffers van de Dodendraad en ter herinnering aan de vrede, die 100 jaar geleden in november 1918 werd getekend, waarna de grens weer openging”, zegt projectleider Carine van Vugt.

De stichting zal volgend jaar ook een langeafstandsfietsroute aanleggen van 350 km langs de knooppunten die zo dicht mogelijk bij het traject van de vroegere versperring liggen. Via een website en informatieboekjes kunnen mensen de route rijden, terwijl men onderweg verhalen kan lezen over de gevolgen van de Dodendraad in de verschillende grensregio’s. “In het voorjaar van 2019, wanneer alle krokussen bloeien en de fietsroute klaar is, kunnen mensen zo jarenlang de vrede herdenken”, besluit van Vugt.

bron: Belga