Pendelaar Pablo: “De Brusselse rapper Damso kan me wel bekoren. Hij vloekt veel, maar hij vloekt goed”

Pendelaar
Foto Charlotte De Cort

Elke week grijpt Metro een pendelaar bij de kraag voor een kort gesprek. Achter elke anonieme reiziger schuilt immers een verrassende persoonlijkheid. Deze week is het de beurt aan Pablo Spagnolie, een 17-jarige student houtbewerking.

ZICHT



Ik hou ervan om mij te bewegen in de stad en rond te hangen in het skatepark om naar tags te kijken. Soms kan ik wel tien minuten lang de typografiestijl, het kleurgebruik en de gedetailleerde technieken bestuderen. Zelf teken ik tags in mijn schrift met verfstiften. Mijn stijl is een beetje ‘bubbel’, met afgeronde letters. Maar voor ik mij aan de muren waag, wil ik oefenen door een tag te zetten in de kamer van mijn vrienden.

GEHOOR

Wanneer ik naar muziek luister, verdwijn ik in mijn eigen bubbel. Ik hou van menselijk contact, maar wanneer ik mij een paar keer per dag verplaats met de tram, dan heb ik er nood aan om mij te isoleren en op te gaan in mijn trip. Mijn lievelingsartiest is de Brusselse rapper Damso. Ik draag zelfs een T-shirt van hem! Zijn stijl is eerder rustig en zijn teksten hebben een diepere betekenis. Hij vloekt, maar hij vloekt goed, zullen we maar zeggen. (lacht)

SMAAK

Ik ben een echte zoetekauw. Gesuikerde dingen zijn zacht in de mond en geven mij een blij gevoel. Na school hou ik ervan om thuis te komen en boterhammen te smeren met een dikke laag Nutella. Maar ik probeer dat te beperken want suiker is een dikmaker. Gelukkig zijn er ook zoete fruit- en groentesoorten. Rauwe rode paprika is mijn verslaving van het moment.

REUK

Er is niets leuker dan overweldigd worden door een scala aan geuren als ik thuiskom. Het parfum van mijn moeder en de geur van het eten op de kookplaat geven mij dan echt het gevoel in mijn veilige cocon binnen te komen. Ik vind het fantastisch om een innige knuffel te geven aan mijn hond en de babygeur van zijn zeep te ruiken. Het is een dikke zwarte hond van meer dan zestig kilo, maar hij is zo schattig als hij mij aankijkt met zijn grote ogen.

TAST

Al van kinds af aan ben ik heel handig. In het derde middelbaar kunstonderwijs heb ik bijvoorbeeld een curiositeitenkabinet samengesteld met bokalen waarin zelfgemaakte roze ledematen dreven in groen water. Daarna ben ik overgeschakeld op houtbewerking omdat ik hou van nuttig werk. Als ik een deur hebt vervaardigd uit een blok hout, dan ben ik echt trots op mijn werk.

ZESDE ZINTUIG

Ik ben overgevoelig aan mensen die hulp nodig hebben. Het is alsof ik voel wat zij voelen, omdat ik mij in hun plaats zet. Wanneer ik een oud vrouwtje zie in de tram, dan sta ik meteen recht bijvoorbeeld. Of in het kapsalon van mijn vader komt geregeld een meisje met een fysieke beperking en dat is iedere keer een feest. Ze kan moeilijk praten en bewegen, maar bij het dammen verslaat ze mij altijd!

Tekst en foto Charlotte De Cort