“Onderzoek SocMut gebaseerd op selectieve steekproef”

Onderzoek SocMut gebaseerd op selectieve steekproef

Volgens Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) is de rusthuisbarometer van de Socialistische Mutualiteiten gebaseerd op “een selectieve steekproef van facturen”. Daarnaast benadrukt de CD&V-minister dat de Vlaamse regering al fors geïnvesteerd heeft in bijkomende capaciteit en dat er sinds 2014 ook 101 miljoen euro is vrijgemaakt om de stijgende zorgzwaarte van de rusthuisbewoners op te vangen. De invoering van een maximumfactuur, wat onder meer sp.a en Vlaams Belang voorstellen, vindt Vandeurzen “een achterhaald idee”. Wie in een Vlaams rusthuis verblijft, moet nu gemiddeld 1.665 euro per maand uit eigen zak betalen. Dat is ruim 4 procent méér dan twee jaar geleden, zo blijkt uit de rusthuisbarometer van de Socialistische Mutualiteiten. Drie op de vier rusthuisbewoners hebben aan hun maandelijks inkomen niet genoeg om hun factuur te betalen. Volgens Vlaams minister Vandeurzen zijn de resultaten van de rusthuisbarometer echter “gebaseerd op een selectieve steekproef van facturen”. Vandeurzen: “Binnenkort zullen wij de resultaten van ons jaarlijks onderzoek naar de dagprijszetting van de 802 Vlaamse woonzorgcentra bekendmaken, waarbij we ons baseren op de gemiddelde dagprijs en niet op de factuur”.

Er komt ook een evaluatie van de dagprijsreglementering. Dat werd ook aangegeven in de recent voorgestelde conceptnota over de toekomst van de ouderenzorg in Vlaanderen. In die nota kondigt de CD&V-minister ook een onderzoek aan naar de mogelijkheid van een vaste of gegarandeerde dagprijs. Zo’n prijs zou bewoners meer zekerheid kunnen geven dat hun kosten gelijk blijven.



De CD&V-minister hamert er ook op dat zijn regering sinds 2014 volop heeft geïnvesteerd in extra aanbod en in een betere financiering van de zorgzwaarte van de bewoners. Vandeurzen erkent dat er ook in de toekomst inspanningen nodig blijven.

De invoering van een maximumfactuur, zoals oppositiepartijen sp.a en Vlaams Belang bepleiten, vindt Vandeurzen een “achterhaald idee”. Vandeurzen: “Een maximumfactuur is de zoveelste variant van het gratis-verhaal dat intussen ten overvloede zijn houdbaarheidsdatum heeft overschreden. Louter theoretisch heeft ze een aantal voordelen op het vlak van betaalbaarheid en transparantie, maar het idee geeft in deze een vertekend beeld. Mensen zullen mogelijk minder betalen op de factuur van het woonzorgcentrum, maar het geld dat de overheid bijpast moet ook ergens gehaald worden. Langs ieders belastingbrief, ook die van jonge gezinnen die al solidair zijn via hun bijdrage aan de zorgverzekering”.

Een ander mogelijk risico van de maximumfactuur is dat woonzorgcentra op die manier een soort blanco cheque krijgen in het bepalen van hun dagprijs. Alles wat boven de maximumfactuurprijs wordt aangerekend, kan dan de facto aangerekend worden aan de overheid. “De onbetaalbaarheid van dergelijk systeem zou al gauw blijken”, aldus nog Vandeurzen.

bron: Belga