"Er rust nog steeds een taboe op borstvoeding"

borstvoeding
AFP / S. Mitrolidis

Wanneer vrouwen borstvoeding geven, schuiven ze het seksuele aspect van borsten iets meer naar de achtergrond. Zowel op psychologisch als fysiek vlak vinden er tijdens deze periode allerlei veranderingen plaats. Ex-studente seksuologie Justine De Smet (KU Leuven) schreef er haar thesis over.

Stel je voor: je bent op de bus aan het wachten en links van jou op de bank zit een vrouw met een baby. De vrouw langs je trekt haar blouse omhoog en opent haar borstvoedings-bh om haar kleine de borst te geven. Wat is je reactie? Schrik je even? Vind je het vreemd?



Borstvoeding blijft nog altijd een taboe, aangezien de maatschappij zich meer focust op het seksuele aspect van borsten. Maar wat zijn de gevolgen daarvan voor een vrouw? En verandert de seksuele relatie tussen de kersverse ouders? Om zich een beeld te vormen over de psychische en fysieke kant van borstvoeding gelinkt aan seksualiteit ging Justine De Smet op zoek naar tien vrouwen die borstvoeding geven. Bij iedere vrouw nam ze een interview af van twintig tot dertig minuten.

Borsten worden meer in een moederlijke context geplaatst wanneer ze vaker functioneel naakt zijn

Sexy

“Borsten die voordien gezien werden als seksuele objecten, worden, wanneer het kind geboren is, ook gekleurd door het moederlijke aspect van borstvoeding. Vrouwen komen met andere woorden tussen het moeder-zijn en vrouw-zijn in te staan. De geïnterviewde vrouwen vinden het geen probleem om in het openbaar borstvoeding te geven, maar vonden wel dat er nog steeds een taboe heerst doordat de maatschappij borsten eerder als iets seksueel ziet”, aldus De Smet.

De visie die je zélf op je borsten hebt en de visie van je partner bepalen of je je borsten nog als iets seksueel ziet of niet. “Wanneer je partner je bijvoorbeeld duidelijk maakt dat hij ze nog aantrekkelijk vindt, kan dit vaak een boost geven aan het zelfvertrouwen en het lichaamsbeeld van de vrouw”, vertelt De Smet.

Borsten worden meer in een moederlijke context geplaatst wanneer ze vaker functioneel naakt zijn, zoals bij het kolven. Het seksuele komt bij hen iets meer op de achtergrond. Die context wordt nog eens gesterkt doordat de frequentie van de seksuele activiteit in de eerste maanden na de geboorte een pak lager ligt.

Daarnaast treden doorgaans ook lichamelijke veranderingen op, zoals een verlaging van het libido, vaginale pijn bij het vrijen en ook een vorm van urine-incontinentie.

Ook al verandert de seksualiteit rond borsten voor deze vrouwen tijdens de borstvoedingsperiode, toch blijft de maatschappij de borsten als iets seksueels zien. De Smet: “Het taboe op borstvoeding geven blijft daardoor. Hoewel niet overal in dezelfde mate, is dat voelbaar bij de meeste vrouwen en hun partners.”

Justine De Smet neemt deel aan de Vlaamse Scriptieprijs. Raadpleeg de scripties op www.scriptiebank.be.