Ben Stiller: "Artiest én vader zijn? Dat vergt heel wat planning"

Sinds vorige vrijdag kan je op Netflix naar ‘The Meyerowitz Stories’ kijken van Noah Baumbach, met Adam Sandler en Ben Stiller. Een neurotische komedie over een kunstenaarsfamilie waarin het rommelt. De film zorgde eerder dit jaar voor ophef tijdens het filmfestival van Cannes. Niet door zijn inhoud. Wel omdat hij voorgesteld werd in competitie, terwijl hij niet eens in de zalen uitkwam. Het bewijs dat onze kijkgewoonten aan het veranderen zijn. De twee hoofdrolspelers hebben zo hun eigen mening over de kwestie.

‘The Meyerowitz Stories’ gaat over hoe moeilijk het is tegelijk artiest en vader te zijn. Hoe ervaren jullie dat zelf?

Adam Sandler: “Da’s een kwestie van timemanagement. Ik weet dat ik soms te veel werk. Momenteel zit ik weer ver van mijn gezin. Mijn kinderen zijn bij hun oma’s, die hen ongetwijfeld weer veel te veel eten geven. Ik word er al zenuwachtig van als ik eraan denk (lacht). Maar zo gaat het in elke job. Als ik een film draai, laat ik hen zoveel mogelijk naar de set komen. Ik word gek als ik ze te lang niet zie. Ik doe mijn werk met hart en ziel, maar op het eind van de dag loop ik naar huis!”

“Mijn agenda staat in het teken van mijn kinderen”



Ben Stiller: “Het is niet makkelijk de artiest in huis te zijn. Ik ben opgegroeid in een showbizzfamilie, ik weet dus waarover ik het heb (zijn ouders waren allebei acteurs, red.). Intussen heb ik geleerd ermee om te gaan. Ik weet nu dat wat me gelukkig maakt, zoveel mogelijk tijd doorbrengen met mijn kinderen is. Toen ze kleiner waren, liet ik ze altijd naar de set komen. Maar ik besefte dat een kind dat niet altijd leuk vindt, hoe hard je ook probeert. ‘Die kabel gezien? Cool hé?’” (lacht)

“Als ouder is het belangrijk te beseffen dat als je kinderen zich niet interesseren voor wat je doet, dan moet jij belangstelling tonen voor wat zij doen. Het is aan mij om plaats voor hen te maken in mijn leven, niet omgekeerd. Dus heb ik zes of zeven jaar geleden beslist geen films meer te draaien in juli en augustus, zodat ik met hen op vakantie kan. Dat heeft veel veranderd. We zijn veel closer geworden. En nu kijk ik elk jaar uit naar de zomer. Mijn agenda staat in het teken van mijn kinderen. Ik ga alleen uit als ze bij vrienden gaan slapen.”

Sandler: “Ik word gek als ze niet thuis slapen…”

Stiller: “Oh, vind je dat niet leuk?”

Sandler: “Wat ik niet leuk vind, is de hele avond alleen op de zetel zitten tot ze thuiskomen… En ‘s morgens bellen ze dan: ‘Mogen we hier blijven ontbijten?’ Ah, je wil dus ook niet meer eten met mij? (lacht)

Adam, het is niet de eerste keer dat je voor Netflix werkt. Hoe is je ervaring met hen?

Sandler: “Het enige wat ze willen, is goeie films maken. Kwaliteit die voor iedereen toegankelijk is. Ik hou van wat ze doen en ik ben blij dat ik met hen samenwerk. Maar ik ga ook nog altijd heel graag naar de cinema met mijn vrouw en kinderen.”

Ben, wat voor kijker ben jij? Liever het kleine of het grote scherm?

Stiller: “Ik ga heel graag naar de cinema, maar doe het niet veel meer. De laatste vijftien jaar, misschien sinds ik kinderen heb, kijk ik veel meer thuis. Maar ik geloof niet dat Netflix de dood van de cinema betekent. De manier waarop we naar muziek luisteren, is ook veranderd. En muziek is niet verdwenen. Idem voor films. Onze kijkgewoonten evolueren en er is al een hele generatie die niet meer naar de cinema gaat. Maar films zullen nooit verdwijnen. Het goeie aan Netflix is dat ze films maken die de grote Hollywoodstudio’s niet meer willen financieren. In de jaren 70 en 80 namen ze het risico, maar nu niet meer. Da’s een van de redenen van de opkomst van Netflix. En ik denk dat hun succes de studio’s zal beïnvloeden en stimuleren om meer risico’s te nemen.”

Er zitten veel snelle dialogen in deze film. Het is bijna sport! Was dat moeilijk?

Stiller: “Het is inderdaad heel ritmisch en heel precies. We hebben niks geïmproviseerd.”

Sandler: “We hebben echt alles perfect vanbuiten geleerd.”

Stiller: “Da’s beangstigend, want je mag geen enkele fout maken. Soms kwam de supervisor na een scène zeggen: ‘Er stond een beletselteken op het einde van de zin, geen punt. Dus je moest het zo zeggen…‘ (lacht)

Sandler: “Ik heb medelijden met de mensen die deze film gaan moeten dubben (lacht).”

Elli Mastorou

RECENSIEOVERZICHT
Excentrieke komedie over kind-ouderrelaties