Triggerfinger: “Een goed concert is even belangrijk als goeie seks”

Triggerfinger:
Foto D. Franssens

Met ‘Colossus’ zijn de mannen van Triggerfinger aan hun vijfde album toe. De nieuwe plaat weerspiegelt hoe sterk de drie veranderd zijn. Over hun muziek werd een nieuw sausje gegoten. Deze keer was alles mogelijk.

Na 19 jaar weten Ruben Block, Paul Van Bruystegem en Mario Goossens de longen nog steeds uit hun lijf te schreeuwen. Zij het wel op een andere manier. Onder producer Mitchell Froom kroop de rockband uit zijn comfortzone. Akoestische instrumenten, keyboards, percussie, twee basgitaren… Er waren geen grenzen meer.

Jullie nieuwste plaat is beduidend anders dan jullie vorige. Het is alsof er een frisse wind door jullie liedjes heen ging.



Mario Goossens: “Dat is omdat we willen blijven evolueren. Dat hebben wij altijd al gehad. Zo houden we het voor onszelf zo interessant mogelijk. Want mensen veranderen. Op het ene moment vinden ze iets cool, terwijl ze op het andere moment iets compleet anders tof vinden.”

Ruben Block: “Triggerfinger evolueert dan ook mee met hoe wij als mens groeien. We wilden een plaat maken die we zelf echt leuk vinden en waar we mee verder kunnen. Omdat we de nummers op ‘Colossus’ op een andere manier hebben gemaakt, is de plaat een stuk anders ten opzichte van onze vorige platen.”

Goossens: “Vroeger moesten we de nummers bijvoorbeeld met drie kunnen spelen, live opgenomen in de studio. Deze keer kon en mocht alles.”

De titel van de plaat is ‘Colossus’. Wilden jullie deze keer met iets groots komen?

Block: “Dat moet je eigenlijk niet al te letterlijk nemen. We vonden dat wel een goede titel omdat hij heel veel beeldspraak met zich mee brengt. Zo verwijs je soms automatisch naar het tegenovergestelde. Iets kolossaal kan bijvoorbeeld ook over iets heel kleins gaan. Het hangt ervan af vanuit welk standpunt je het bekijkt.”

Waar wordt met de plaat dan naar verwezen?

Block: “Ik vind het absoluut niet relevant om uit te leggen waar een nummer over gaat. Dat moet jij doen. Het belangrijkste zijn de reizen die jij maakt in je hoofd. Voor mezelf zijn de nummers eigenlijk meestal een opeenvolging van gedachtenstromen die mij ergens naartoe brengen. Het zijn gevoelens die ik moeilijk kan verwoorden naar iemand anders toe. De witte bladen die voor mij liggen wanneer ik moet beginnen schrijven, zijn dan ook altijd wel wat intimiderend.”

Hoezo?

Ruben Block: “Het werkt voor mij meestal niet om het over een bepaald onderwerp te hebben of over iemand. Er gebeurt heel veel in de wereld, maar ik vind het moeilijk om daar letterlijk iets over te schrijven. Omdat dat binnen twee jaar heel gedateerd is. Dingen rondom je veranderen en daarom vind ik het wel fijn om een nummer te proberen maken waar je nog iets mee bent binnen vijf jaar.”

Mag ik daarmee aannemen dat Triggerfinger op zijn minst nog vijf jaar verdergaat?

Block: “Dat we na 19 jaar weer met iets nieuw konden komen, gaf ons een vertrouwen en een uitzicht naar de toekomst toe. We hebben ons zo hard geamuseerd met die nieuwe muziek. Dat bevestigde dat er nog zoveel mogelijkheden zijn.”

Mario Goossens: “We hebben een nieuwe plaat waarmee we wéér kunnen toeren. Dat geeft nieuwe vooruitzichten.”

Jullie tournee door Europa stopt opvallend veel in Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. In België zien we jullie enkel in de AB.

Block: “Duitsland en Engeland zijn gewoon veel groter dan België. Om al die mensen daar te bereiken, moeten we veel meer concerten geven. Wanneer we in België zullen spelen, zijn we al goed ingespeeld. Ook al zijn we soms een tijd weg: het is superfijn om hier terug te komen en om te zien dat er nog maar eens een AB is uitverkocht.”

Jullie spelen echt overal. Is het publiek anders in bijvoorbeeld Canada dan in een AB?

Block: “Er is minder publiek, want niemand kent ons daar (lacht luid). Daar waren we het voorprogramma van een grotere groep, maar zo leren mensen je kennen.”

Paul Van Bruystegem: “Underdog zijn heeft zijn voordelen. In zo’n voorprogramma blijf je alert en doe je twee keer zo hard je best als normaal. Je moet elke keer die zieltjes voor je winnen, soms slechts vijf per keer.”

Het houdt jullie niet tegen om daar nog naartoe te trekken?

Block: “Nee, helemaal niet. We kunnen nooit in één tour een land winnen en zeggen dat we er gevestigd zijn. Dat gaat over jaren en tours.”

Goossens: “Zo is het altijd al gegaan. Intussen zijn we al heel lang in Frankrijk aan het spelen en nu pas begint het daar voor ons te lonen. Dat is echt een gigantisch traject geweest.”

Er is nog steeds veel te veroveren dus. Wat drijft jullie om verder te doen?

Goossens: “In de eerste plaats omdat het fijn is om muziek te maken.”

Van Bruystegem: “We hebben de vrijheid om te doen wat we graag doen: we mogen onze fucking goesting doen. Daar gaat het over.”

Block: “Dat we kunnen spelen en tours doen is gewoon de max. Als je zelf naar een concert gaat kijken, dan weet je wat een goed optreden met je doet. We weten dat het waardevol is wat we doen. Een goed concert zijn vitaminen voor je hoofd en voor heel je lijf. Dat is even belangrijk als boterhammen eten, water drinken en goeie seks.”

Bieke Truyaert

Triggerfinger speelt in de AB op 14 december (uitverkocht) en op 15 december.