Macron stelt nieuwe regering voor

Franse regering
AFP / T. Samson

De Franse president Emmanuel Macron heeft zijn nieuwe regeringsploeg voorgesteld. In totaal zijn er achttien ministers en vier staatssecretarissen. De helft komt uit het maatschappelijke middenveld en de man-vrouwverhouding is netjes verdeeld.

Macron en zijn premier Edouard Philippe (Les Républicains) hadden beloofd dat ze een regering voor ogen hadden die een mooie mix was van gevestigde politici en nieuwkomers, links- en rechtsgezinden, en vrouwen en mannen. Daarin is het duo geslaagd. Vandaag wordt de eerste ministerraad gehouden.

Hoofd van leger is een vrouw



De 70-jarige burgemeester van Lyon, PS’er Gérard Collomb, is de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken. Hij was een van de eerste socialisten die Macron steunde toen hij zich kandidaat stelde voor het presidentschap. Een partijgenoot, Jean-Yves Le Drian, schopt het tot de nieuwe minister voor Europa en Buitenlandse Zaken.

Bruno Le Maire van Les Républicains wordt dan weer minister van Economie. Centrist François Bayrou, het hoofd van de Democratische Beweging, wordt de nieuwe minister van Justitie. Het leger krijgt met het Europees parlementslid Sylvie Goulard een vrouw aan het hoofd. Die functie heet trouwens niet langer minister van Defensie, maar wel ‘ministre des Armées’.

Opvallende figuren

Een opvallende naam uit het maatschappelijke middenveld is de 62-jarige milieuactivist, journalist en tv-presentator Nicolas Hulot. Hij gaat voor een carrièreswitch en wordt minister van Ecologie. Françoise Nyssen, baas van uitgeverij Actes Sud, is dan weer de nieuwe minister van Cultuur. Daarnaast wist Macron ook Flaura Flessel te strikken. Zij is vijfvoudige Olympisch kampioene in het schermen en de nieuwe minister van Sport.

Normaal gezien zou de kersverse president dinsdag al de ploeg voorstellen, maar het screenen van de kandidaten nam meer tijd in beslag dan gepland. Hij wil namelijk “het openbaar ambt moraliseren” en moest daarom zeker zijn dat het blazoen van zijn minister onbevlekt was en dat er geen sprake kon zijn van belangenvermenging.