Mew: "Onze muziek is een puzzel"

De muzikanten van Mew spelen al meer dan twee decennia samen en hebben onlangs hun zevende plaat uitgebracht. Met hun unieke dromerige muziekstijl laten ze je een totaal ander aspect van het leven ervaren. Op ‘Visuals’ reflecteren ze hoe zij zich voelen in de wereld van nu.

“De uitgave van ons zevende wapenfeit was een grote prestatie. We hebben alles zelf gedaan voor deze plaat en zijn er trots op. Het was wel een beetje tricky, maar voor alles is er een eerste keer. We wouden iets totaal anders brengen en dat is ons met dit album zeker gelukt”, steekt gitarist Johan Wohlert van wal.



Waarom is deze plaat compleet verschillend van de vorige albums?

“Ten eerste hebben we alles zelf geproduceerd. Dat is natuurlijk niet gemakkelijk maar omdat we al zo lang samen spelen is dat zonder veel moeite gelukt. Dit album was ook veel sneller klaar dan ons vorige werk, het ging zo vlot. Nog een belangrijk verschil zijn de visuele aspecten. Voor dit album maakten we eerst de visuals en hebben daar dan de muziek met achterliggende boodschap op geplaatst. We experimenteerden met aparte instrumentale geluiden en voegden die dan samen tot één geheel. Wat voor velen lijkt als een wirwar aan geluiden, is voor ons juist zeer kenmerkend, we voelen ons er goed bij. We hebben wel al vreemdere dingen gemaakt en gedaan, en ook ‘Visuals’ is een experiment. Het was een plezier om het tot stand te brengen.”

“We beseffen dat we niet eeuwig meer zullen leven”

Hoe zijn de nummers zelf ontstaan?

“Dit album is een combinatie van stukken muziek en tekst die eerst apart geschreven of opgenomen werden. Ik speelde op een dag iets op mijn gitaar, en twee dagen later zong Jonas iets in en opeens werd een lied geboren. Onze muziek is als een puzzel, niet één stuk, maar meerdere stukken die één geheel vormen. We wouden onze muziek een vleugje ‘groove’ geven en kozen bij sommige liedjes voor een R&B-vibe die aansluit bij onze gekende dromerige en mystieke sfeer. We namen ons voor om iets uniek te creëren en dat is met deze plaat zeker gelukt. En met de abrupte overgangen die in sommige liedjes te horen zijn maken we dat waar. Je moet even bij de muziek stilstaan, dan ervaar je een wow-gevoel….”

Zoals je eerder al aanhaalde, dragen de liedjes een boodschap. Wat willen jullie aan jullie luisteraars meegeven?

“Het afgelopen jaar is er veel gebeurd, ook in de muziekwereld. We moesten afscheid nemen van geweldige iconen die ons van jongs af aan geïntrigeerd hadden. Daarnaast zijn we ook bezig met het feit dat we ouder worden. Het gevoel dat we niet eeuwig gaan leven is plots daar. Dat komt allebei terug in onze teksten.”

Jullie blijven trouw vasthouden aan jullie genre, maar hoe boksen jullie op tegen al die andere genres?

“We blijven terugkeren naar onze roots, maar proberen altijd wel iets nieuw toe te voegen. We gebruiken muziek die we vroeger maakten en voegen die samen met onze nieuwe sound. De onverschillige stomp van ‘Candy Pieces All Smeared Out’ kwam er doordat Jonas enkele demo’s herbeluisterde die hij als jonge knaap op een Amiga 500 had gemaakt. Het is belangrijk om altijd iets nieuw te brengen voor onze fans, maar ze blijven terug komen voor onze unieke stijl. Ieder heeft zijn smaak en we spelen nu al zo lang dat we wel wat fans hebben, maar er komen er elk jaar wel bij. En die diversiteit binnen de muziekwereld is toch juist goed? Anders zou het maar saai zijn, niet?”

Jullie zijn momenteel op wereldtournee en zitten in Azië. Wordt de muziek daar goed ontvangen?

“Azië is een geweldig continent en we komen hier graag spelen, het is ook een gigantische afzetmarkt voor onze albums, dus hopen we dat ‘Visuals’ met even veel succes ontvangen zal worden. Qua fans zit het hier wel goed, want de mensen hier zien ons graag komen en het is een onbeschrijfelijk gevoel wanneer onze muziek wordt begrepen. Zelf naar een plaat luisteren en er positieve reacties op geven is gemakkelijk, maar wat echt telt is de mening van het publiek. Niet alleen in Azië worden we goed ontvangen, in Amerika en Europa zitten ook veel trouwe fans. In België komen we natuurlijk ook graag. Een goede vriend van mij, Alex Callier van Hooverphonic, woont in België. Dus ik ben soms wel eens in jullie land te vinden, maar van de zware bieren blijf ik nu toch wel af.”

 

Yannick Lequime

Mew is op 20/05 te zien in de Trix Club in Antwerpen en op 27/07 op M-IDZOMER in Leuven.