‘De vorm van ruïnes’: het verdict van onze lezers

Annelies Beck
Foto R.V.

In april hebben de leden van Metro’s Leesclub zich gebogen over ‘De vorm van ruïnes’ van Juan Gabriel Vasquez. Dit is hun verdict.

Heb je het boek vlot uitgelezen?

“Ik heb lang volgehouden dat het zou lukken, maar helaas. Het boek vraagt enorm veel concentratie, waardoor het niet zo supervlot leest.” Evelien (Huisbaas bij Huis van Eustachius, 28)



“Ook mij is het niet gelukt. Er zijn dus nog mooie weken in het verschiet.” Guy (Supplier relationship manager, 52)

Wat vond je positief?

“Ik heb heel veel geleerd. Ook de manier waarop het verhaal verteld wordt, zorgt ervoor dat het blijft boeien. Het feit dat het autobiografisch is, maakt het voor mij ook veel tastbaarder. Ik ben enorm benieuwd naar hoe het afloopt, dus ik ben zeker wel van plan het uit te lezen.” Evelien

“Ik voel me alsof de auteur me helpt om een nieuwe kaart van de stad te tekenen, die me veel beter helpt om deze te ontdekken en te begrijpen.” Guy

“Het is verrassend, intrigerend, soms verbazend en uitdagend.” Marye (Deskundige Vlaams ministerie voor onderwijs en vorming, 36)

Wat negatief?

“Er passeren heel veel personages de revue, waardoor het soms moeilijk is om bij te houden welke namen relevant zullen zijn voor het verdere verhaal. Dat maakte het voor mij soms wat ingewikkeld.” Evelien

 De ideale locatie om het boek te lezen?

“In mijn zetel, onder een deken, met een tas thee en gedimd licht, natuurlijk.” Evelien

“Het is meer een tijd dan een plaats. ’s Avonds, wanneer alles rustig is in huis, vind ik ideaal om het boek opnieuw op te nemen en de reis verder te zetten.” Guy

Zou je het aanraden?

“Het is een aanrader voor geschiedenisfreaks! De schrijver geeft op een verstaanbare manier een mooie schets van het verleden van Colombia, een land waar ik zelf bitter weinig van weet. Het best heftige literatuur en ‘nen dikke kloeffer’. Niet iets voor snel even tussendoor, maar ik ben ongelofelijk blij dat ik mee mocht lezen.” Evelien

“Zeker. Het is een nieuwe kennismaking met een wereld die ik uit het oog was verloren. Kan een boek je besmetten met dorst naar meer ? Ja dus.” Guy